Autorem artykułu jest Marta S
Dolegliwości nerwowe, które są w większości przypadków przyczyną zaburzeń snu, dotykają wielu z nas. Żyjemy w świecie przeładowanym bodźcami. Kultura pośpiechu wpędza w nerwowość dorosłych i dzieci.
Jeśli cierpimy na zaburzenia snu, a nie pijemy dużych ilości kawy czy herbaty, należy się zastanowić nad tym, czy przyczyną nie są właśnie czynniki psychiczne.Stres, przemęczenie, zmartwienia i lęki są tymi czynnikami, króre powodują bezsenność. Długotrwałe narażanie się na te czynniki nie tylko nie pozwala nam spokojnie zasnąć, ale także prowadzi do drażliwości, zmęczenia i depresji.Każdy organizm potrzebuje określonej ilości snu. Więcej potrzebują go dzieci, mniej dorośli czy ludzie starsi. Zanim zdiagnozujemy u siebie bezsenność, należy zastanowić się nad tym, czy nie próbujemy na siłę wprowadzić sobie np. rygoru ośmiogodzinnego spania. Niektórzy z nas potrzebują faktycznie 8 godzin snu. Inni 10, a jeszcze inni 6. Jeśli przesypiasz 6 godzin, ale rano wstajesz wypoczęty, a w ciągu dnia nie przysypiasz przy pracy, znaczy to, że twój organizm potrzebuje dokładnie takiej ilości snu. I należy pamiętać, że ilość ta zmieniać się może w zależności od różnych warunków, np. po ciężkim dniu lub w trakcie choroby organizm może wymagać dłuższej regeneracji.Jeśli cierpimy na zaburzenia snu, możemy skorzystać z wielu sposobów na bezsenność. Jeśli chodzi o leki, możemy wybrać dwie drogi. Możemy stosować leki syntetyczne lub naturalne metody, np. leki z substancji roślinnych.Zioła o działaniu uspokajającym pozwalają łagodzić stany napięcia nerwowego, przez co wpływają na zdolność organizmu do zasypiania. Co ważne, w przeciwieństwie do leków syntetycznych działają w sposób niezwykle łagodny. Wiąże się to z tym, że roślinne kuracje należy stosować przez dłuższy czas, by nastąpiła odczuwalna poprawa. Tylko tabletki syntetyczne działają od razu, ponieważ wpływają bezpośrednio na ośrodkowy układ nerwowy. Niestety przez to wywołują niepożądane skutki: powodują przyzwyczajenia, a nawet uzależnienia. Poza tym skutkami ubocznymi niewystępującymi po ziołowych lekach są senność, zawroty głowy, niezborność ruchów, zaburzenia widzenia, zaparcia, mdłości.Leki ziołowe leczą bezsenność wywołaną różnymi czynnikami. Zakres ich działania jest szeroki, od łagodnie odprężającego (ziele serdecznika i korzeń arcydzięgla) poprzez uspokajająco-nasenne (korzeń kozłka lekarskiego, szyszki chmielu, liście melisy, kwiaty lawendy, liście mięty) aż do silnie nasennego (połączenia ziół - np. melisa, mięta i kozłek, siła działania ziół w preparatach sumuje się).Krótka charakterystyka podstawowych ziół leczniczych o działaniu uspokajająco-nasennym:Korzeń kozłka lekarskiego to najbardziej znany surowiec uspokajający. Dzięki stosowaniu preparatów z kozłka lekarskiego czas zasypiania jest odczuwalnie krótszy, poprawia się jakość snu i mijają nocne przebudzenia. Dzięki temu już po 4 tygodniach terapii polepsza się nie tylko jakość snu, ale i nastrój w ciągu dnia.
Melisa lekarska, a właściwie jej liście, jest stosowana jako lek uspakajający i rozkurczowy w stanach ogólnego pobudzenia nerwowego, trudnościach w zasypianiu i nerwicy żołądka. Działanie melisy jest bardzo silne. Często kuracja melisą pozwala zastąpić kurację lekami syntetycznymi.
Chmiel zwyczajny jest bardzo popularnym składnikiem leków uspokajających. Stosuje się najczęściej na zaburzenia samopoczucia: m.in. niepokój, stany lękowe, jak i wykorzystuje się jego uspokajające właściwości w stanach zmęczenia wyczerpania nerwowego.
www.poradnikzielarski.pl
Artykuł pochodzi z serwisu http://artelis.pl/"www.Artelis.pl
niedziela, 19 lutego 2012
piątek, 3 lutego 2012
Zdrowie-Wartość odżywcza i właściwości lecznicze owoców borówki amerykańskiej
Autorem artykułu jest Hogan
Borówka wysoka znana pod nazwą borówki lub jagody amerykańskiej posiada właściwosci lecznicze. Zawartość różnych składników w tych owocach korzystnie wpływa na organizm człowieka.
Owoce borówki znane są od dawna. Potwierdzają to informacje o bardzo chętnym ich zbieraniu przez ludność zasiedlającą rejony, na których borówka występowała w stanie dzikim. Służyły one nie tylko do bezpośredniego spożycia, ale również do suszenia i przechowywania na zimę, gdyż w dużym stopniu były stosowane w leczeniu niektórych dolegliwości przewodu pokarmowego. Wierzono, że borówki mają magiczną moc i ceniono je wysoko ze względu na właściwości lecznicze. Soki i syropy łagodzą kaszel, a przygotowane z owoców herbatki mają właściwości przeciwbólowe. Znane jest ich znaczenie zapobiegawcze w występowaniu niektórych chorób nowotworowych i chorób serca. Obecnie już wiadomo, że owoce borówki znane są nie tylko z bardzo dużych wartości smakowych, ale jak większość owoców jagodowych wyróżniają się wysoką wartością dietetyczną przy małych właściwościach energetycznych i dużych zasobach cennych składników odżywczych.
Owoce borówki bogate są w makroelementy: potas, wapń, fosfor i magnez. Zawierają znaczne ilości sodu i żelaza, tiaminy, ryboflawiny, niacyny i witaminy A. Ubogie są w tłuszcze oraz białko i należą do owoców o niewielkiej zawartości witaminy C. W porównaniu z jagodami borówki czernicy, występującej w naszych lasach, owoce borówki wysokiej zawierają dwukrotnie większą ilość cukrów. Badania ostatnich lat wykazały obecność znacznych ilości przeciwutleniaczy (fitoestrogenów) oraz wiele biologicznie czynnych substancji - laktyny o immunotropowych właściwościach, związków antyoksydacyjnych jak i enzymów obniżających poziom cholesterolu. Stwierdzono, że przeciwutleniacze zmniejszają niebezpieczeństwo występowania arteriosklerozy, chorób serca, zmniejszają we krwi poziom "złego" cholesterolu LDL i zwiększają zawartość "dobrego" HDL. Jagody borówki wysokiej charakteryzują się najwyższą aktywnością przeciwutleniającą, przewyższając pod tym względem owoce pestkowe, cytrusowe, a także czerwone wino, powszechnie uznane za cenne źródło antyutleniaczy. Badania przeprowadzane w ostatnich latach potwierdziły właściwości lecznicze borówki wysokiej. Wyjaśniono korzystne dla zdrowia człowieka działanie antocyjanów, które nie tylko nadają jagodom barwę niebieską, ale mają właściwości naturalnych antyoksydantów. Razem z witaminami A, C i E usuwają z organizmu człowieka nadmiar wolnych rodników. To działanie przeciwko wolnym rodnikom jest skutecznym sposobem zapobiegania chorobom cywilizacyjnym, łącznie z chorobami nowotworowymi. Wspomniane właściwości owoców skutecznie chronią przed wieloma chorobami, w tym również przed chorobami nowotworowymi stwierdzono, że prawidłowa praca przeciwutleniaczy może się odbywać w obecności takich minerałów jak: selen, cynk, miedź i mangan, które znajdują się również w owocach borówki wysokiej. Wśród przebadanych 40 gatunków owoców i warzyw borówka zajęła pierwsze miejsce pod względem zawartości przeciwutleniaczy. Na drugim miejscu w tej klasyfikacji jest sok z winogron, a następnie truskawki, jarmuż i szpinak. Od dawna wiadomo, że owoce borówki wysokiej zawierają związki o właściwościach przeciwbiegunkowych, w tym także związki niszczące oporne na leki bakterie E. coli. W owocach borówki wykryto także kwas egalowy i kwas foliowy. Pierwszy z nich ma właściwości przeciwnowotworowe, hamuje rozwój nowotworów wątroby, płuc i przewodu pokarmowego. Drugi chroni przed nowotworami macicy, przeciwdziała wadom rozwojowym układu nerwowego u noworodków i dobrze oddziałuje na rozwój płodu. Dlatego jagody borówki wysokiej mogą być polecane kobietom w ciąży jako naturalne źródło kwasu foliowego. Kolejną grupą substancji, dzięki którym jest bardzo cennym składnikiem diety, są fitoestrogeny, czyli hormony roślinne, które mają dodatni wpływ na przemiany hormonalne zarówno u kobiet jak i u mężczyzn. Jagody borówki mają również działanie zapobiegawcze w infekcjach bakteryjnych układu moczowego. W organizmie człowieka ważne jest działanie błonnika. Owoce borówki wysokiej w 100 g świeżych owoców zawierają 4,5g błonnika, jednak podobnie jak i innych substancji, mechanizm działania błonnika nie jest do końca poznany. Spotyka się doniesienia, że niektóre bakterie jelitowe mogą przemieniać kwasy żółciowe w substancje rakotwórcze. Błonnik wiążąc się z tymi kwasami żółciowymi oraz z innymi substancjami trującymi, rozcieńcza je i wydala z organizmu. Od wielu lat znane jest regeneracyjne działanie owoców borówki (antocyjanów) na ludzki wzrok. W niektórych krajach spożywanie owoców lub picie soku borówkowego poleca się kierowcom samochodów, szczególnie prowadzącym auta o zmroku. W Japonii gdzie borówki są popularnym parafarmaceutykiem ludzie pracujący przy komputerach piją sok borówkowy, by zapobiec zmęczeniu oczu. U osób w starszym wieku spożywanie świeżych owoców poprawia pamięć, opóźnia starzenie oraz ogranicza występowanie chorób przewodu moczowego. Owoce mrożone zachowują podobne właściwości jak owoce świeże. W owocach suszonych wspomniane wcześniej właściwości przeciwutleniaczy zmniejszają się o około 20%, a w procesie przetwarzania związki te tracą swoją aktywność w jeszcze większym stopniu. Tak na koniec tego artykułu mogę dodać, że te wszystkie dobroczynne dla zdrowia współczesnego człowieka właściwości borówki wysokiej sprawiły, że Amerykanie nazwali ją owocem XXI wieku.
autorem artykułu jest Hogan
www.borowkawysoka.blogspot.com
Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl
Borówka wysoka znana pod nazwą borówki lub jagody amerykańskiej posiada właściwosci lecznicze. Zawartość różnych składników w tych owocach korzystnie wpływa na organizm człowieka.
Owoce borówki znane są od dawna. Potwierdzają to informacje o bardzo chętnym ich zbieraniu przez ludność zasiedlającą rejony, na których borówka występowała w stanie dzikim. Służyły one nie tylko do bezpośredniego spożycia, ale również do suszenia i przechowywania na zimę, gdyż w dużym stopniu były stosowane w leczeniu niektórych dolegliwości przewodu pokarmowego. Wierzono, że borówki mają magiczną moc i ceniono je wysoko ze względu na właściwości lecznicze. Soki i syropy łagodzą kaszel, a przygotowane z owoców herbatki mają właściwości przeciwbólowe. Znane jest ich znaczenie zapobiegawcze w występowaniu niektórych chorób nowotworowych i chorób serca. Obecnie już wiadomo, że owoce borówki znane są nie tylko z bardzo dużych wartości smakowych, ale jak większość owoców jagodowych wyróżniają się wysoką wartością dietetyczną przy małych właściwościach energetycznych i dużych zasobach cennych składników odżywczych.
Owoce borówki bogate są w makroelementy: potas, wapń, fosfor i magnez. Zawierają znaczne ilości sodu i żelaza, tiaminy, ryboflawiny, niacyny i witaminy A. Ubogie są w tłuszcze oraz białko i należą do owoców o niewielkiej zawartości witaminy C. W porównaniu z jagodami borówki czernicy, występującej w naszych lasach, owoce borówki wysokiej zawierają dwukrotnie większą ilość cukrów. Badania ostatnich lat wykazały obecność znacznych ilości przeciwutleniaczy (fitoestrogenów) oraz wiele biologicznie czynnych substancji - laktyny o immunotropowych właściwościach, związków antyoksydacyjnych jak i enzymów obniżających poziom cholesterolu. Stwierdzono, że przeciwutleniacze zmniejszają niebezpieczeństwo występowania arteriosklerozy, chorób serca, zmniejszają we krwi poziom "złego" cholesterolu LDL i zwiększają zawartość "dobrego" HDL. Jagody borówki wysokiej charakteryzują się najwyższą aktywnością przeciwutleniającą, przewyższając pod tym względem owoce pestkowe, cytrusowe, a także czerwone wino, powszechnie uznane za cenne źródło antyutleniaczy. Badania przeprowadzane w ostatnich latach potwierdziły właściwości lecznicze borówki wysokiej. Wyjaśniono korzystne dla zdrowia człowieka działanie antocyjanów, które nie tylko nadają jagodom barwę niebieską, ale mają właściwości naturalnych antyoksydantów. Razem z witaminami A, C i E usuwają z organizmu człowieka nadmiar wolnych rodników. To działanie przeciwko wolnym rodnikom jest skutecznym sposobem zapobiegania chorobom cywilizacyjnym, łącznie z chorobami nowotworowymi. Wspomniane właściwości owoców skutecznie chronią przed wieloma chorobami, w tym również przed chorobami nowotworowymi stwierdzono, że prawidłowa praca przeciwutleniaczy może się odbywać w obecności takich minerałów jak: selen, cynk, miedź i mangan, które znajdują się również w owocach borówki wysokiej. Wśród przebadanych 40 gatunków owoców i warzyw borówka zajęła pierwsze miejsce pod względem zawartości przeciwutleniaczy. Na drugim miejscu w tej klasyfikacji jest sok z winogron, a następnie truskawki, jarmuż i szpinak. Od dawna wiadomo, że owoce borówki wysokiej zawierają związki o właściwościach przeciwbiegunkowych, w tym także związki niszczące oporne na leki bakterie E. coli. W owocach borówki wykryto także kwas egalowy i kwas foliowy. Pierwszy z nich ma właściwości przeciwnowotworowe, hamuje rozwój nowotworów wątroby, płuc i przewodu pokarmowego. Drugi chroni przed nowotworami macicy, przeciwdziała wadom rozwojowym układu nerwowego u noworodków i dobrze oddziałuje na rozwój płodu. Dlatego jagody borówki wysokiej mogą być polecane kobietom w ciąży jako naturalne źródło kwasu foliowego. Kolejną grupą substancji, dzięki którym jest bardzo cennym składnikiem diety, są fitoestrogeny, czyli hormony roślinne, które mają dodatni wpływ na przemiany hormonalne zarówno u kobiet jak i u mężczyzn. Jagody borówki mają również działanie zapobiegawcze w infekcjach bakteryjnych układu moczowego. W organizmie człowieka ważne jest działanie błonnika. Owoce borówki wysokiej w 100 g świeżych owoców zawierają 4,5g błonnika, jednak podobnie jak i innych substancji, mechanizm działania błonnika nie jest do końca poznany. Spotyka się doniesienia, że niektóre bakterie jelitowe mogą przemieniać kwasy żółciowe w substancje rakotwórcze. Błonnik wiążąc się z tymi kwasami żółciowymi oraz z innymi substancjami trującymi, rozcieńcza je i wydala z organizmu. Od wielu lat znane jest regeneracyjne działanie owoców borówki (antocyjanów) na ludzki wzrok. W niektórych krajach spożywanie owoców lub picie soku borówkowego poleca się kierowcom samochodów, szczególnie prowadzącym auta o zmroku. W Japonii gdzie borówki są popularnym parafarmaceutykiem ludzie pracujący przy komputerach piją sok borówkowy, by zapobiec zmęczeniu oczu. U osób w starszym wieku spożywanie świeżych owoców poprawia pamięć, opóźnia starzenie oraz ogranicza występowanie chorób przewodu moczowego. Owoce mrożone zachowują podobne właściwości jak owoce świeże. W owocach suszonych wspomniane wcześniej właściwości przeciwutleniaczy zmniejszają się o około 20%, a w procesie przetwarzania związki te tracą swoją aktywność w jeszcze większym stopniu. Tak na koniec tego artykułu mogę dodać, że te wszystkie dobroczynne dla zdrowia współczesnego człowieka właściwości borówki wysokiej sprawiły, że Amerykanie nazwali ją owocem XXI wieku.
autorem artykułu jest Hogan
www.borowkawysoka.blogspot.com
Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl
wtorek, 31 stycznia 2012
Zdrowie kobiet - Nadżerka
Nadżerka - podstawowe informacje
Autorem artykułu jest Piotr Włast
Nadżerka jest chorobą, na którą zapada wiele kobiet, głównie w wieku 25-35 lat. Badania wykazują, że na przypadłość tę cierpi co czwarta Polka. Problem polega na tym, że nie wszystkie kobiety mają świadomość tego, że są chore, ponieważ nadżerka często nie daje żadnych objawów.
jest zmianą chorobową części pochwowej szyjki macicy Jest to ubytek tkanki nabłonkowej. Wyróżnia się trzy typy tej przypadłości: nadżerkę rzekomą, nadżerkę prawdziwą oraz nadżerkę wrodzoną. Choroba najczęściej pojawia się na skutek zaniedbań infekcji dróg rodnych, a także przez wszelkiego rodzaju urazy mechaniczne. Zachorowalności sprzyjać mogą także kontakty seksualne oraz częste zmiany partnera seksualnego. Z racji tego, że objawów nadżerki prawie się nie zauważa, należy regularnie odwiedzać gabinet ginekologiczny i poddawać się badaniu. Nadżerkę lekarz może zdiagnozować już w trakcie klasycznego badania. Jeśli wykaże ono występowanie tej przypadłości konieczne będzie zlecenie badania cytologicznego, celem wykluczenia ewentualnych zmian nowotworowych. Leczenie nadżerki zależne jest od stadium choroby i wieku pacjentki. Jeśli zmiany są niewielkie, a kobieta jeszcze nie rodziła, lekarz powinien zalecić jedynie obserwację i leczenie farmakologiczne lub z pomocą globulek dopochwowych. Jednak w zaawansowanym stadium konieczny jest już inny typ leczenia. Najpopularniejszą metodą terapii jest tzw. wypalanka, czyli elektrokoagulacja. Zabieg ten jest nieprzyjemny, jednak bardzo skuteczny. Inną metodą jest stosowanie środków chemicznych, choć rzadko się ja zaleca ze względu na słabą skuteczność oraz długość leczenia. Kolejnym typem zabiegu jest kriokoagulacja, czyli zamrażanie nadżerki. Metoda jest skuteczna, jednak jej minusem jest długi czas gojenia się narządu. Jeszcze innym sposobem na pozbycie się nadżerki jest fotokoagulacja, czyli usuwanie zmian chorobowych za pomocą lasera. Ten typ leczenia jest całkowicie bezbolesny i bezpieczny, dlatego mogą mu zostać poddane nawet kobiety w zaawansowanej ciąży.Nadżerki nie warto lekceważyć, ponieważ nieleczenie przypadłości może doprowadzić nawet do raka szyjki macicy. Profilaktyka badań cytologicznych jest ostatnimi czasy mocno rozpropagowana, mimo to wciąż niewiele kobiet pamięta o regularnych badaniach. Gabinet ginekologiczny powinno się odwiedzać co pół roku, natomiast badania cytologiczne należy wykonywać raz na rok. Oprócz tego warto zwracać uwagę między badaniami na to czy nie występują jakieś niepokojące objawy.
Po więcej informacji zapraszamy na stronę: www.nadzerka.net.pl
Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl
Autorem artykułu jest Piotr Włast
Nadżerka jest chorobą, na którą zapada wiele kobiet, głównie w wieku 25-35 lat. Badania wykazują, że na przypadłość tę cierpi co czwarta Polka. Problem polega na tym, że nie wszystkie kobiety mają świadomość tego, że są chore, ponieważ nadżerka często nie daje żadnych objawów.
jest zmianą chorobową części pochwowej szyjki macicy Jest to ubytek tkanki nabłonkowej. Wyróżnia się trzy typy tej przypadłości: nadżerkę rzekomą, nadżerkę prawdziwą oraz nadżerkę wrodzoną. Choroba najczęściej pojawia się na skutek zaniedbań infekcji dróg rodnych, a także przez wszelkiego rodzaju urazy mechaniczne. Zachorowalności sprzyjać mogą także kontakty seksualne oraz częste zmiany partnera seksualnego. Z racji tego, że objawów nadżerki prawie się nie zauważa, należy regularnie odwiedzać gabinet ginekologiczny i poddawać się badaniu. Nadżerkę lekarz może zdiagnozować już w trakcie klasycznego badania. Jeśli wykaże ono występowanie tej przypadłości konieczne będzie zlecenie badania cytologicznego, celem wykluczenia ewentualnych zmian nowotworowych. Leczenie nadżerki zależne jest od stadium choroby i wieku pacjentki. Jeśli zmiany są niewielkie, a kobieta jeszcze nie rodziła, lekarz powinien zalecić jedynie obserwację i leczenie farmakologiczne lub z pomocą globulek dopochwowych. Jednak w zaawansowanym stadium konieczny jest już inny typ leczenia. Najpopularniejszą metodą terapii jest tzw. wypalanka, czyli elektrokoagulacja. Zabieg ten jest nieprzyjemny, jednak bardzo skuteczny. Inną metodą jest stosowanie środków chemicznych, choć rzadko się ja zaleca ze względu na słabą skuteczność oraz długość leczenia. Kolejnym typem zabiegu jest kriokoagulacja, czyli zamrażanie nadżerki. Metoda jest skuteczna, jednak jej minusem jest długi czas gojenia się narządu. Jeszcze innym sposobem na pozbycie się nadżerki jest fotokoagulacja, czyli usuwanie zmian chorobowych za pomocą lasera. Ten typ leczenia jest całkowicie bezbolesny i bezpieczny, dlatego mogą mu zostać poddane nawet kobiety w zaawansowanej ciąży.Nadżerki nie warto lekceważyć, ponieważ nieleczenie przypadłości może doprowadzić nawet do raka szyjki macicy. Profilaktyka badań cytologicznych jest ostatnimi czasy mocno rozpropagowana, mimo to wciąż niewiele kobiet pamięta o regularnych badaniach. Gabinet ginekologiczny powinno się odwiedzać co pół roku, natomiast badania cytologiczne należy wykonywać raz na rok. Oprócz tego warto zwracać uwagę między badaniami na to czy nie występują jakieś niepokojące objawy.
Po więcej informacji zapraszamy na stronę: www.nadzerka.net.pl
Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl
poniedziałek, 9 stycznia 2012
Ćwiczenia na ból karku i szyi
Autorem artykułu jest IZYRIO
Jeśli doskwiera Ci taki ból, to zapoznaj się z tym artykułem, aby skutecznie sobie z nim poradzić, nie wychodząc nawet z domu. Pamiętaj, że jest to odcinek szyjny kręgosłupa, którego nie należy lekceważyć.Podczas pracy w biurze często mamy bóle karku i szyi. Jest to bardzo uciążliwe i nieprzyjemne. Szczególnie, kiedy mamy do wykonania ważny projekt. Odcinek szyjny kręgosłupa składa się z siedmiu kręgów, które podtrzymują głowę. Ograniczony ruch w tym odcinku może być dodatkowo przyczyną innych dolegliwości bólowych. W skrajnych przypadkach bólom karku i szyi towarzyszą: omdlenia, szum w uszach, drętwienie rąk, promieniuje bóle barków.
Możesz pomóc sobie na parę sposobów:
Kontroluj postawę ciała, w ten sposób, aby nie pochylać się do przodu.
Podczas przerw szybka gimnastyka, delikatne krążenia głową, skłony.
Nie dopuść do przeciągów w pomieszczeniu, również w samochodzie
Śpij na specjalistycznej poduszce, istnieje parę na prawdę dobrych, które dopasowują się do Twojej głowy.Gdy ból nie przestaje,trwa ponad tydzień, skonsultuj się z odpowiednim lekarzem.
Ćwiczenia poniżej mają na celu rozluźnienie mięśni szyjnych i karku. Wykonuj je do trzech razy dziennie, dzięki systematyczności ból powinien zniknąć.Ćwiczenia na ból karku i szyi :
1. Przyjmij wygodną pozycję na fotelu. Następnie pochyl delikatnie głowę do przodu, do momentu dotknięcia brodą klatki piersiowej i powoli unieś głowę do góry.
2. Pochylaj głowę raz w prawo, raz w lewo.
3. Odwróć głowę jak najbardziej w lewo, następnie w prawo.
4. Kręć głową dokoła, następnie zmień kierunek na przeciwny.
5. Dodatkowo można delikatnie pomasować szyję obydwoma rękami, robiąc to raz wyżej, raz niżej.
Taki zestaw można robić kilka razy w zależności od tego czy czujesz się na siłach. Ból karku i szyi powinien minąć, jeśli nie ma pozytywnych skutków pozostaje wizyta u lekarza specjalisty neurologa lub ortopedy
Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl
Jeśli doskwiera Ci taki ból, to zapoznaj się z tym artykułem, aby skutecznie sobie z nim poradzić, nie wychodząc nawet z domu. Pamiętaj, że jest to odcinek szyjny kręgosłupa, którego nie należy lekceważyć.Podczas pracy w biurze często mamy bóle karku i szyi. Jest to bardzo uciążliwe i nieprzyjemne. Szczególnie, kiedy mamy do wykonania ważny projekt. Odcinek szyjny kręgosłupa składa się z siedmiu kręgów, które podtrzymują głowę. Ograniczony ruch w tym odcinku może być dodatkowo przyczyną innych dolegliwości bólowych. W skrajnych przypadkach bólom karku i szyi towarzyszą: omdlenia, szum w uszach, drętwienie rąk, promieniuje bóle barków.
Możesz pomóc sobie na parę sposobów:
Kontroluj postawę ciała, w ten sposób, aby nie pochylać się do przodu.
Podczas przerw szybka gimnastyka, delikatne krążenia głową, skłony.
Nie dopuść do przeciągów w pomieszczeniu, również w samochodzie
Śpij na specjalistycznej poduszce, istnieje parę na prawdę dobrych, które dopasowują się do Twojej głowy.Gdy ból nie przestaje,trwa ponad tydzień, skonsultuj się z odpowiednim lekarzem.
Ćwiczenia poniżej mają na celu rozluźnienie mięśni szyjnych i karku. Wykonuj je do trzech razy dziennie, dzięki systematyczności ból powinien zniknąć.Ćwiczenia na ból karku i szyi :
1. Przyjmij wygodną pozycję na fotelu. Następnie pochyl delikatnie głowę do przodu, do momentu dotknięcia brodą klatki piersiowej i powoli unieś głowę do góry.
2. Pochylaj głowę raz w prawo, raz w lewo.
3. Odwróć głowę jak najbardziej w lewo, następnie w prawo.
4. Kręć głową dokoła, następnie zmień kierunek na przeciwny.
5. Dodatkowo można delikatnie pomasować szyję obydwoma rękami, robiąc to raz wyżej, raz niżej.
Taki zestaw można robić kilka razy w zależności od tego czy czujesz się na siłach. Ból karku i szyi powinien minąć, jeśli nie ma pozytywnych skutków pozostaje wizyta u lekarza specjalisty neurologa lub ortopedy
Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl
środa, 21 grudnia 2011
Zdrowie a bezdech senny
Autorem artykułu jest bartek l
Dość popularne schorzenie występujące podczas snu, czyli bezdech senny kojarzone jest często ze zwyczajnym chrapaniem, dotykającym bardzo dużo osób śpiących na wznak. Dlatego też symptomy choroby, czyli właśnie chrapanie i inne zaburzenia snu nie zawsze i przede wszystkim nie od razu są diagnozowane właściwie. Zwykle są uważane za mało ważne i po prostu ignorowane. Tymczasem przerwy w oddychaniu podczas snu to bardzo niebezpieczne oznaki, oznaczające możliwość niedotlenienia mózgu, gdy saturacja krwi zmniejsza się o 3 % Sama choroba jest znana od lat i dobrze opisana, a jej leczenie jest zwykle owocne, gdy zostanie przeprowadzone wystarczająco szybko i właściwie. Służy do tego specjalna aparatura CPAP, za pomocą której prowadzi się terapię redukującą typową u pacjentów u których zdjagnozowano bezdech senny apatię i skłonność do senności. Są również specjalne zalecenia, do których lekarze namawiają osoby cierpiące na to schorzenie. Chodzi głównie o redukcję nadmiaru kilogramów, które są między innymi przyczyną powstawania bezdechu i jego pogłębiania się. Dochodzą do tego typowe zalecenia przy niemal wszystkich chorobach, jakie spotykają ludzi, czyli ograniczenie spożywania alkoholu oraz zaprzestanie palenia papierosów. Skorzystanie z tych zaleceń to możliwość redukcji występowania objawów jakie daje Bezdech senny i leczenie chrapania, przy przewlekłej i zaostrzonej formie schorzenia konieczne jest jednak stosowanie aparatu CPAP. Urządzenie zapewnia podawanie dodatniego ciśnienia wdychanego w sposób właściwy powietrza, dzięki czemu pacjent normalnie oddycha, organizm zostaje odpowiednio dotleniony, a nocne przebudzenia spowodowane chrapaniem zanikają. Osoba dotknięta bezdechem sennym przebudza się na wskutek gwałtownego wdechu po przebytej fazie bezdechu, dzięki zaś stosowaniu aparatu CPAP objawy choroby znikają, podobnie jak przykre dla otoczenia chrapanie chorego. Przy najtrudniejszych i najbardziej zaawansowanych przypadkach bezdechu sennego stosuje się już bardziej radykalną metodę operacyjną usunięcia tego problemu zdrowotnego.
---
Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl
Dość popularne schorzenie występujące podczas snu, czyli bezdech senny kojarzone jest często ze zwyczajnym chrapaniem, dotykającym bardzo dużo osób śpiących na wznak. Dlatego też symptomy choroby, czyli właśnie chrapanie i inne zaburzenia snu nie zawsze i przede wszystkim nie od razu są diagnozowane właściwie. Zwykle są uważane za mało ważne i po prostu ignorowane. Tymczasem przerwy w oddychaniu podczas snu to bardzo niebezpieczne oznaki, oznaczające możliwość niedotlenienia mózgu, gdy saturacja krwi zmniejsza się o 3 % Sama choroba jest znana od lat i dobrze opisana, a jej leczenie jest zwykle owocne, gdy zostanie przeprowadzone wystarczająco szybko i właściwie. Służy do tego specjalna aparatura CPAP, za pomocą której prowadzi się terapię redukującą typową u pacjentów u których zdjagnozowano bezdech senny apatię i skłonność do senności. Są również specjalne zalecenia, do których lekarze namawiają osoby cierpiące na to schorzenie. Chodzi głównie o redukcję nadmiaru kilogramów, które są między innymi przyczyną powstawania bezdechu i jego pogłębiania się. Dochodzą do tego typowe zalecenia przy niemal wszystkich chorobach, jakie spotykają ludzi, czyli ograniczenie spożywania alkoholu oraz zaprzestanie palenia papierosów. Skorzystanie z tych zaleceń to możliwość redukcji występowania objawów jakie daje Bezdech senny i leczenie chrapania, przy przewlekłej i zaostrzonej formie schorzenia konieczne jest jednak stosowanie aparatu CPAP. Urządzenie zapewnia podawanie dodatniego ciśnienia wdychanego w sposób właściwy powietrza, dzięki czemu pacjent normalnie oddycha, organizm zostaje odpowiednio dotleniony, a nocne przebudzenia spowodowane chrapaniem zanikają. Osoba dotknięta bezdechem sennym przebudza się na wskutek gwałtownego wdechu po przebytej fazie bezdechu, dzięki zaś stosowaniu aparatu CPAP objawy choroby znikają, podobnie jak przykre dla otoczenia chrapanie chorego. Przy najtrudniejszych i najbardziej zaawansowanych przypadkach bezdechu sennego stosuje się już bardziej radykalną metodę operacyjną usunięcia tego problemu zdrowotnego.
---
Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl
poniedziałek, 21 listopada 2011
Zdrowie- 5 sposobów na bolace kolana
Autorem artykułu jest Irena Zobniów
Ból kolan to jedna z najczęściej przytrafiających się dolegliwości bez względu na wiek oraz tryb życia. Nawet najmniejszy uraz powinien być skonsultowany z lekarzem, który oceni stan zdrowia naszych stawów i zaleci odpowiednie leczenie oraz profilaktykę.
Czasem wystarczy niefortunnie postawiony krok, aby nabawić się kontuzji kolana, które nieleczone mogą skończyć się poważnymi powikłaniami zdrowotnymi.Bolące kolana to najczęściej konsekwencja przeciążenia stawów i chrząstki stawowej, co ma miejsce podczas intensywnego wysiłku fizycznego, np. biegania, wspinaczki, jazdy na rowerze. Aby uniknąć bólu kolan warto odpowiednio dbać o stawy każdego dnia, dzięki czemu nasze stawy kolanowe będą nam służyć przez wiele lat.
Jak zatem dbać o zdrowie naszych kolan i stawów?
1. Regularna gimnastyka
Należy systematycznie ćwiczyć , a trening powinien być skoncentrowany na ćwiczeniu mięśnia czworogłowego i dwugłowego uda, które stabilizują i chronią kolano. Nie należy jednak forsować swoich stawów, wystarczy bowiem wykonywać ćwiczenia 10 minut dziennie, aby wzmocnić staw i zapobiec ewentualnym urazom.
2. Napoje
Woda wpływa korzystnie na funkcjonowanie stawów i chrząstki stawowej , dlatego powinniśmy wypijać jej co najmniej 1,.5 l. na dzień. Warto również sięgać po zieloną herbatę zawierającą korzystne dla stawów bioflawonoidy. Natomiast dobrze jest ograniczać spożycie alkoholu i kawy, które wypłukują cenne witaminy i minerały, jak np.wapń i magnez.
3. Dieta
W profilaktyce stawów ważna jest również zbilansowana dieta, bogata w produkty zawierające wapń oraz witaminę C niezbędną do produkcji kolagenu. Sięgajmy po ryby, zwłaszcza te tłuste, zawierające kwasy omega-3 drób, warzywa, a także przygotowujmy posiłki zawierające żelatynę.
4. Odpowiednia waga ciała
Przeciążenie stawów, a co za tym idzie, wszelkie urazy kolan są konsekwencją zbyt dużej wagi ciała. Wskutek tego nacisk na stawy jest zdecydowanie za duży, co może doprowadzić do powstania zwyrodnień stawowych. Równie ważna jest odpowiednia postawa ciała podczas stania, chodzenia i siedzenia.
5. Witaminy w tabletkach
Jeśli często skarżymy się na bolące kolana warto sięgać po odpowiednie suplementy diety i preparaty witaminowe, które chronią i regenerujące stawy, dzięki którym uzupełnimy niedobory niezbędnych witamin i zmniejszymy ryzyko wystąpienia chorób reumatycznych i zwyrodnieniowych.
Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl
Ból kolan to jedna z najczęściej przytrafiających się dolegliwości bez względu na wiek oraz tryb życia. Nawet najmniejszy uraz powinien być skonsultowany z lekarzem, który oceni stan zdrowia naszych stawów i zaleci odpowiednie leczenie oraz profilaktykę.
Czasem wystarczy niefortunnie postawiony krok, aby nabawić się kontuzji kolana, które nieleczone mogą skończyć się poważnymi powikłaniami zdrowotnymi.Bolące kolana to najczęściej konsekwencja przeciążenia stawów i chrząstki stawowej, co ma miejsce podczas intensywnego wysiłku fizycznego, np. biegania, wspinaczki, jazdy na rowerze. Aby uniknąć bólu kolan warto odpowiednio dbać o stawy każdego dnia, dzięki czemu nasze stawy kolanowe będą nam służyć przez wiele lat.
Jak zatem dbać o zdrowie naszych kolan i stawów?
1. Regularna gimnastyka
Należy systematycznie ćwiczyć , a trening powinien być skoncentrowany na ćwiczeniu mięśnia czworogłowego i dwugłowego uda, które stabilizują i chronią kolano. Nie należy jednak forsować swoich stawów, wystarczy bowiem wykonywać ćwiczenia 10 minut dziennie, aby wzmocnić staw i zapobiec ewentualnym urazom.
2. Napoje
Woda wpływa korzystnie na funkcjonowanie stawów i chrząstki stawowej , dlatego powinniśmy wypijać jej co najmniej 1,.5 l. na dzień. Warto również sięgać po zieloną herbatę zawierającą korzystne dla stawów bioflawonoidy. Natomiast dobrze jest ograniczać spożycie alkoholu i kawy, które wypłukują cenne witaminy i minerały, jak np.wapń i magnez.
3. Dieta
W profilaktyce stawów ważna jest również zbilansowana dieta, bogata w produkty zawierające wapń oraz witaminę C niezbędną do produkcji kolagenu. Sięgajmy po ryby, zwłaszcza te tłuste, zawierające kwasy omega-3 drób, warzywa, a także przygotowujmy posiłki zawierające żelatynę.
4. Odpowiednia waga ciała
Przeciążenie stawów, a co za tym idzie, wszelkie urazy kolan są konsekwencją zbyt dużej wagi ciała. Wskutek tego nacisk na stawy jest zdecydowanie za duży, co może doprowadzić do powstania zwyrodnień stawowych. Równie ważna jest odpowiednia postawa ciała podczas stania, chodzenia i siedzenia.
5. Witaminy w tabletkach
Jeśli często skarżymy się na bolące kolana warto sięgać po odpowiednie suplementy diety i preparaty witaminowe, które chronią i regenerujące stawy, dzięki którym uzupełnimy niedobory niezbędnych witamin i zmniejszymy ryzyko wystąpienia chorób reumatycznych i zwyrodnieniowych.
Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl
środa, 26 października 2011
Choroba refluksowa przełyku, refluks
Autorem artykułu jest Jacek
Choroba refluksowa przełyku, czyli inaczej refluks polega na okresowym zwracaniu treści, która znajduje się w żołądku, a następnie przemieszczaniu się do przełyku.
Choroba refleksowa przełyku, popularnie zwana refluks to stan, w którym treści pokarmowe z żołądka cofają się do przełyku. Może to spowodować uszkodzenia błony śluzowej (zapalenie przełyku). Mimo widocznych objawów zapalenia występują w mniejszości u pacjentów. Cofające się treści pokarmowe w postaci cieczy zwykle zawierają kwas i pepsyny, które są produkowane przez żołądek. (Pepsyna jest enzymem, który rozpoczyna trawienie białek w żołądku.)Kwas jest uważany za najbardziej szkodliwy składnik. Pepsyny i żółć mogą również uszkodzić błonę śluzową przełyku, ale nie w takim stopniu jak kwasy.
Choroba refluksowa należy do chorób przewlekłych i zwykle jest na całe życie. Jeśli następuje uszkodzenie błony śluzowej przełyku, wtedy jest też chorobą przewlekłą. Ponadto, po pozornym ustąpieniu objawów i zaprzestaniu leczenia, u większości pacjentów choroba refleksowa powraca w ciągu kilku miesięcy. Podjęte leczenie zwykle trzeba będzie kontynuować w nieskończoność. U niektórych pacjentów po zniknięciu objawów, leczenie może być przerywane i stosowane tylko w okresach objawowych.Większość objawów występuje w ciągu dnia, kiedy to ludzie są w pozycji pionowej. W takiej właśnie pozycji, prawdopodobieństwo cofania się treści pokarmowych do przełyku jest dużo większe. Ponadto, podczas snu, następują wielokrotne połknięcia cofających się treści, przez co trafiają z powrotem do żołądka.
Ślinianki w jamie ustnej produkują ślinę, która zawiera wodorowęglany. Wodorowęglan neutralizuje niewielką ilość kwasu, który pozostaje w przełyku.
Grawitacja, połykanie, i ślina są to istotne mechanizmy ochronne dla przełyku, ale są one skuteczne tylko wtedy, gdy ludzie są w pozycji pionowej. W nocy podczas snu, grawitacja nie pomaga istotnie, a wydzielanie śliny ulega zmniejszeniu.
Dlatego, refluks, który występuje w nocy jest bardziej dokuczliwy, w wyniku tego, że kwas pozostaje w przełyku dłużej i powoduje większe uszkodzenia przełyku.
Skarbnica wiedzy na temat choroby refluksowej:"http://refluks-poradnik-pacjenta.ulinks.net
Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl
Choroba refluksowa przełyku, czyli inaczej refluks polega na okresowym zwracaniu treści, która znajduje się w żołądku, a następnie przemieszczaniu się do przełyku.
Choroba refleksowa przełyku, popularnie zwana refluks to stan, w którym treści pokarmowe z żołądka cofają się do przełyku. Może to spowodować uszkodzenia błony śluzowej (zapalenie przełyku). Mimo widocznych objawów zapalenia występują w mniejszości u pacjentów. Cofające się treści pokarmowe w postaci cieczy zwykle zawierają kwas i pepsyny, które są produkowane przez żołądek. (Pepsyna jest enzymem, który rozpoczyna trawienie białek w żołądku.)Kwas jest uważany za najbardziej szkodliwy składnik. Pepsyny i żółć mogą również uszkodzić błonę śluzową przełyku, ale nie w takim stopniu jak kwasy.
Choroba refluksowa należy do chorób przewlekłych i zwykle jest na całe życie. Jeśli następuje uszkodzenie błony śluzowej przełyku, wtedy jest też chorobą przewlekłą. Ponadto, po pozornym ustąpieniu objawów i zaprzestaniu leczenia, u większości pacjentów choroba refleksowa powraca w ciągu kilku miesięcy. Podjęte leczenie zwykle trzeba będzie kontynuować w nieskończoność. U niektórych pacjentów po zniknięciu objawów, leczenie może być przerywane i stosowane tylko w okresach objawowych.Większość objawów występuje w ciągu dnia, kiedy to ludzie są w pozycji pionowej. W takiej właśnie pozycji, prawdopodobieństwo cofania się treści pokarmowych do przełyku jest dużo większe. Ponadto, podczas snu, następują wielokrotne połknięcia cofających się treści, przez co trafiają z powrotem do żołądka.
Ślinianki w jamie ustnej produkują ślinę, która zawiera wodorowęglany. Wodorowęglan neutralizuje niewielką ilość kwasu, który pozostaje w przełyku.
Grawitacja, połykanie, i ślina są to istotne mechanizmy ochronne dla przełyku, ale są one skuteczne tylko wtedy, gdy ludzie są w pozycji pionowej. W nocy podczas snu, grawitacja nie pomaga istotnie, a wydzielanie śliny ulega zmniejszeniu.
Dlatego, refluks, który występuje w nocy jest bardziej dokuczliwy, w wyniku tego, że kwas pozostaje w przełyku dłużej i powoduje większe uszkodzenia przełyku.
Skarbnica wiedzy na temat choroby refluksowej:"http://refluks-poradnik-pacjenta.ulinks.net
Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl
Subskrybuj:
Posty (Atom)