Autorem artykułu jest Aleksandra Pawlak
Jak najbardziej letnie wyprawy do takich miejsc jak lasy stają się bardzo ciekawym sposobem na spędzenie wolnego, wakacyjnego czasu. Wiele osób nawet nie zdaje sobie sprawy z tego, że grozi to poważnymi chorobami. Najbardziej uwarunkowana w tym staje się borelioza, która swoje początki bierze od ukąszenia kleszcza.Ta choroba ma bardzo dużo objawów, które mogą świadczyć o jej występowaniu, jednak są to niekiedy tak rozbieżne objawy boreliozy, że czasami trudno jest je odpowiednio zdiagnozować, czy nawet uwzględnić, że coś dzieje się niedobrego. Jak najbardziej wobec stosowania odpowiedniego typu ochraniaczy na skórę można pomyśleć o grubszych spodniach, bluzkach. Warto też trzymać się z dala od miejsc zarośniętych, gdzie występuje najwięcej kleszczy. Młode kleszcze lubią także takie miejsca jak pnie drzew, dlatego warto zrezygnować z odpoczynku na takim miejscu, by uniknąć kontaktu z tymi owadami.Jeżeli natomiast nie udało się uniknąć kontaktu z kleszczem trzeba natychmiast zareagować. Koniecznie trzeba go usunąć ze skóry, jednak należy to zrobić w odpowiedni sposób. Po usunięciu natychmiast trzeba przemyć skórę najlepiej spirytusem. Najkorzystniej jest udać się bezpośrednio do lekarza, aby nie doszło do rozprzestrzenienia się bakterii, powodujących boreliozę.Dobrze jest także w kwestii dbałości o swoje zdrowie i bezpieczeństwo uwzględnić stosowanie środków, które odstraszają kleszcze i groźne dla człowieka owady. Borelioza może być zdiagnozowana na podstawie takich objawów, jak tiki nerwowe twarzy, bóle oraz przykurcze mięśni, bóle bioder, zębów, jąder, u kobiet nagła nieregularność w przypadku menstruacji. Niekiedy objawem dość niepokojącym w przypadku tej choroby jest kwestia spadku sprawności seksualnej. Brak ochoty na seks może być jednym z wielu nietypowych objawów. Można także odczuwać skoki ciśnienia, albo też refluks żołądkowy. Na pewno tego typu niepokojące sygnały warto zbadać.
Pamiętać też należy, że ich występowanie wcale nie musi świadczyć o przebyciu choroby, jaką jest Dlatego warto odpowiednio podejść do wszelkich symptomów zauważalnych w swoim organizmie. Na pewno po ukąszeniu kleszcza pozostaje ślad, który następnie może się rozrastać. Bywa, że niektóre osoby chore na boreliozę nawet nie są w stanie jej odpowiednio zdiagnozować, gdyż omamy słuchowe, takie jak dzwonienie w uszach mogą traktować, jako chwilowe objawy. Czasami zdarzają się w związku z tą właśnie chorobą również nietypowe napady padaczkowe, co warto dokładniej zbadać u lekarza.
Więcej informacji: borelioza.com.pl
Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl
środa, 9 stycznia 2013
środa, 21 listopada 2012
Żurawina i jej lecznicze właściwości!
Autorem artykułu jest Rafał Wawrowski
Lista zbawiennych działań leczniczych owocu żurawiny w dużym skrócie obejmuje: działanie antybakteryjne i przeciwzapalne, wspomagające leczenie chorób układu krążenia, układu moczowego, działanie wspomagające profilaktykę anty-nowotworową ..
Żurawina to drobne, wiecznie zielone krzewy z drobnymi, czerwonymi i cierpkimi w smaku owocami, które niegdyś rosły powszechnie na torfowiskach i w bagiennych lasach Europy północnej i wschodniej, a także na Syberii, w Kanadzie i na północy Stanów Zjednoczonych. Aktualnie w Polsce spotykana jest dziko rosnąca żurawina błotna (Vaccinium oxycoccus) głównie w Puszczy Knyszyńskiej, Białowieskiej, lasach biłgorajskich i na Pomorzu Zachodnim, charakteryzuje się cienką skórką. Gatunkiem uprawnym, występującym rdzennie na północy kontynentu amerykańskiego jest żurawina wielkoowocowa (Vaccinium macrocarpon), owalna o grubej, mięsistej skórze. Oba te gatunki mają czerwone owoce o charakterystycznym kwaśnym smaku.Medycyna ludowa Polski jak i kontynentu amerykańskiego, od dawna doceniała dobrodziejstwo Żurawiny. Jej owoce stanowiły ważny dodatek w codziennej diecie mieszkańców, przyczyniając się do poprawy ich stanu zdrowia. Historyczne przekazy podają, że walory smakowe i zdrowotne żurawiny znane były nawet już starożytnym Słowianom, a północnoamerykańskim Indianom żurawinę zalecali szamani. W niektórych regionach Polski dodawano ją do kwaszenia kapusty, aby zapobiec rozwojowi nieprawidłowej flory bakteryjnej w procesie kwaszenia. Owoce żurawiny, ze względu na wysoką zawartość silnego antyoksydantu kwasu benzoesowego i kwasu cytrynowego (doskonałe naturalne konserwanty pochodzące z przyrody), mogą być przez kilka miesięcy przechowywane w stanie surowym, zalane wodą. Takie silnie konserwujące składniki naturalne (kwas benzoesowy i kwas cytrynowy), stosowane są także, jako naturalne konserwanty do najlepszych produktów naturalnych np. wykorzystuje się je do produktów najwyższej jakości z zachowaniem biologicznie czynnych składników leczniczych. Nasze babcie również do konserwacji mięs, warzyw czy mleka stosowały różne rośliny (liście czarnej porzeczki, winogrona czy kminek) o silnych składnikach antyoksydacyjnych, czyli przedłużających żywotność produktów spożywczych. Przez wieki stosowano także żurawinę w zwalczaniu przykrych dolegliwości pęcherza, anginy, schorzeń reumatycznych, przeziębień, przy problemach z żołądkiem, jelitami i trzustką. Dopiero jednak współczesny świat umożliwił przeprowadzenia szczegółowych badań nad właściwościami żurawiny, a oficjalne oświadczenie amerykańskich naukowców potwierdzające zbawienne właściwości tego owocu, sprawiło, że tzw. medycyna oficjalna zaczęła traktować żurawiną naprawdę poważnie. Tak, więc nasuwa się jeden wniosek, żurawina czy to świeża, czy to suszona, czy też w postaci soku, jest owocem pełnym wartości odżywczych, korzystnie wpływających na zdrowie i urodę.Obecnie, ten niepozorny owoc, który do niedawna traktowany był protekcjonalnie, zyskał na znaczeniu i stał się niezbędnym składnikiem współczesnej kuchni. Dzisiaj trudno wyobrazić sobie pleśniowy ser lub smacznie wypieczoną kaczkę bez odrobiny tego dodatku, który tak doskonale wydobywa i podkreśla smak potrawy. Czas, kiedy żurawina nazywana była „cytryną dla ubogich” minęły bezpowrotnie, tym bardziej, że w dobie mody na zdrowe odżywianie, jej właściwości lecznicze są nie do przecenienia.
Żurawiny, podobnie jak wszystkie inne owoce z tej samej rodziny, zawierają kwasy fenolowe i flawonoidy, a antocyjaniny – odpowiedzialne za charakterystyczny niebieskawy kolor lub głęboką czerwień - stanowią dominującą ich grupę. Niektóre z owoców z tej grupy, tak jak żurawiny, zawierają także skondensowane taniny, zwane proantocyjaninami, które wykorzystywane są, jako środek ściągający i przeciwzapalny w medycynie. Owoce żurawiny są także bogatym źródłem witaminy C, A, B1, B2, PP, pektyn, błonnika, węglowodanów, żelaza, wapnia, magnezu, fosforu, potasu, jodu oraz substancji wspomagających organizm w walce z grypą i infekcjami. Naukowo potwierdzona także zostało, że żurawiny to jedno z najbogatszych źródeł polifenoli (przeciwutleniaczy) zapobiegających chorobom nowotworowym. Poniżej podajemy orientacyjny wykaz wartości odżywczych żurawiny:Woda, tłuszcze, węglowodany, białka (g/100 gram żurawiny):Woda: 87,3 g. Tłuszcze: - g. Białka: 0,35 g. Węglowodany: 9,9 g. KJ = 200/
Witaminy (mg/100 gram żurawiny):B1: 0,03 mg. B2: 0,02 mg. B6: -. C: 11 mg. E: -.Karoten: 0,004 mg Minerały (mg/100 gram żurawiny):Sód: 1,76. Potas: 90,0. Magnez: 7,2. Wapń 14,4. Fosfor: 9,87Żelazo: 0,86 oraz Jod
Aby obrazowo przedstawić mechanizm, dzięki któremu żurawina została doceniona, należy przywołać badania prowadzone przez profesora Terri Camesano oraz studentów Yatao Liu i Paolę Pinzon-Arango, które wykazywały, że grupa tanin zwanych proantocyjanidami zmieniają bakterię na trzy różne sposoby, z których każdy wystarczy, by uniemożliwić infekcję:
- zmieniają kształt bakterii z pałeczkowatej na kulistą,
- zmieniają ścianę komórkową bakterii,
- utrudniają bakterii przyczepienie się do komórki.Żurawina zapobiega wielu zakażeniom, wykazuje działania antybakteryjne, przeciwgrzybiczne.Ostatnie badania współczesnych naukowców wykazały, że substancje zawarte w owocach:
1. Działają dobroczynnie na układ pokarmowy, ponieważ żurawina ma właściwości probiotyczne – wspomaga wzrost dobroczynnej mikroflory jelitowej, a jednocześnie niszczy szkodliwe bakterie. Świeży czy też suszony owoc zapobiega zaparciom, a kiśle i galaretki żurawinowe pomagają w leczeniu biegunek.
2. Zapobiega zakażeniom dróg moczowo-płciowych, poprzez działanie antybakteryjne zawartego w nich kwasu hipuronowego, usuwając bakterie Esherichia coli (E.coli). Warto pamiętać, że żurawina wzmacnia także działanie antybiotyków podawanych przy stanach zapalnych układu moczowego. Dobroczynne składniki żurawiny utrudniają bakteriom przywieranie do nabłonka w drogach moczowych, dzięki temu strumień moczu może je wypłukać i nie dopuścić do rozpoczęcia infekcji. Zakażenia dróg moczowych są powszechną dolegliwością kobiet, ze względu na to, że kobiety mają krótsze przewody moczowe niż mężczyźni. Ułatwia to bakteriom penetrację i osadzanie się w pęcherzu moczowym, gdzie powodują stany zapalne
Żurawina, szczególnie pomocna jest w infekcjach tego układu w okresie pokwitania, kiedy dokonują się zmiany zanikowe śluzówki pochwy i cewki moczowej sprzyjające drożdżycy. Warto nadmienić, że owoc ten nie powoduje zakwaszania moczu, lecz go alkalizuje i może być bezpiecznie stosowany przez chorych na kamicę moczową, a nawet powinien być przez nich zażywany przewlekle, celem zapobiegania nawrotowi kamicy. Obfite pojenie sokiem żurawinowym rozpuszcza kamienie zawierające moczany i przerywa napad kolki nerkowej. Wyniki badań wykazują bowiem, że większość złogów tworzy się w wtedy, kiedy mocz jest kwaśny, bo tylko w takim środowisku wytrącają się kryształy kwasu moczowego, stanowiące jądro najczęstszych złogów szczawianowo-wapniowych. Odkwaszanie moczu stanowi, więc podstawowy sposób profilaktyki i leczenia, szczególnie istotny w tych przypadkach, kiedy dieta obfituje w białko pochodzenia zwierzęcego. Picie dużej ilości soku żurawinowego alkalizuje mocz i rozpuszcza kamienie zawierające moczany. Innymi słowy, jeśli lubimy mięso i mamy skłonność do kamicy nerkowej, powinniśmy alkalizować mocz, a żurawina, ze względu na dodatkowe właściwości ograniczające wzrost bakterii chorobotwórczych, nadaje się do tego celu najlepiej.
3. Pielęgnują jamę ustną, zapobiegają powstawaniu płytki nazębnej, próchnicy i chorobom dziąseł.Warto w tym miejscu nadmienić, że naczynia limfatyczne oka ściśle łączą się z układem limfatycznym szczeki i innych tkanek głosowych. Stąd wszelkie przewlekłe infekcje w tych narządach. Żurawina wspomaga w zwalczaniu siedliska bakterii w jamie ustnej, a tym samym zapobiega rozsiewaniu się infekcji w inne miejsca: zapalenie migdałków, zatok przynosowych, katar sienny, zapalenie ucha środkowego i inne.
4. Wspomagają leczenie choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy poprzez zapobieganie osadzania się bakterii Helicobacter pylori (H.pylori) na śluzie żołądka.
5. Zapobiegają tworzeniu się kamieni nerkowych, ponieważ zawierają kwas chinowy, który chroni przed powstawaniem tychże kamieni.
6. Codzienne picie soku żurawinowego podnosi poziom dobrego cholesterolu (HDL), i obniża jednocześnie poziom złego cholesterolu (LDL). Podwyższa poziom "dobrego" cholesterolu we krwi o 10 proc., a tym samym zmniejsza ryzyko chorób serca o 40 proc.
7. Zapobiega nowotworom - może zapobiegać wzrostowi guzów, a nawet ich powstawaniu. Żurawina wielkoowocowa zawiera więcej przeciwutleniających fenoli niż 19najczęściej spożywanych gatunków owoców,a przeciwutleniacze te odgrywają ważna rolę w profilaktyce niektórych nowotworów. Jednocześnie, wyniki najnowszych badań potwierdzających, że proantocyjaniny (bioflawonoidy) zawarte w żurawinie hamują rozwój komórek nowotworowych. Najbardziej podatne na hamujące właściwości żurawiny okazały się komórki raka płuc, raka okrężnicy oraz białaczki. Naukowcy na całym świecie mają wielką nadzieję, że dzięki temu odkryciu uda się zastosować teorię wysnutą na drodze doświadczeń w praktycznym leczeniu raka.
8. Żurawina chroni także mózg. Spożywanie owoców żurawiny, a także żurawinowych soków i napojów wpływa na spowolnienie procesu starzenia się szarych komórek, a tym samy zapobiega przedwczesnemu upośledzeniu funkcji motorycznych oraz poznawczych. Dzieje się tak dzięki wysokiej zawartości przeciwutleniaczy (ich ilość w 100 g żurawiny znacznie przewyższa ilość przeciwutleniaczy w tej samej ilości szpinaku czy pomarańczy). Prof. Joe Vinson z University of Scranton przeprowadzając badania na grupie wybranych ochotników stwierdził, że żurawina podnosi o 121 proc. poziom przeciwutleniaczy w organizmie zapobiegających chorobom degeneracyjnym. Ponadto Dr James Joseph, USDA/Tufts University odkrył nową właściwość żurawiny: zdolność obniżenia ryzyka zapadania na chorobę Alzheimera oraz chorobę Parkinsona dzięki wysokiej zawartości wit. C.
9. Składniki żurawiny wpływają zbawiennie na funkcje serca. Kompleks , antocyjan i witaminy C stanowi wspaniałą ochronę przed niszczycielskim wpływem wolnych rodników (sprawcy wielu chorób układu krążenia i nerwowego). Odpowiednia ilość potasu (wielokrotnie większa niż sodu) przyczynia się do normalizacji ciśnienia tętniczego krwi, co ma istotne znaczenie dla sprawnego funkcjonowania serca. Flawonoidy występujące w żurawinie są odpowiedzialne za zmniejszenie zapadalności na choroby wieńcowe poprzez powstrzymywanie tworzenia zakrzepów krwi oraz korzystny wpływ na rozszerzanie naczyń krwionośnych. Dzięki swym własnościom antyoksydacyjnym zapobiegają utlenianiu cholesterolu, a to z kolei znacząco zmniejsza ryzyko arteriosklerozy i zapychania naczyń krwionośnych. Dodatkowo żurawina zmniejsza kruchość i przepuszczalność naczyń krwionośnych.
10. Żurawinę w różnej formie podawano dzieciom w chorobach wirusowych, jako łagodny środek przeciwgorączkowy i napotny. Jednocześnie podawanie tych owoców wpływało na wzrost odporności organizmu.Reasumując, cudowne właściwości lecznicze żurawiny znane są, więc od wieków. Wnikliwe badania naukowe stale dostarczają potwierdzeń i wciąż przynoszą nowe odkrycia w tej dziedzinie. Lista zbawiennych działań leczniczych owocu żurawiny w dużym skrócie obejmuje: działanie antybakteryjne i przeciwzapalne, wspomagające leczenie chorób układu krążenia, układu moczowego, działanie wspomagające profilaktykę anty-nowotworową, wpływ na wzrost odporności organizmu, zapobieganie próchnicy i chorobom dziąseł, przeciwdziałanie chorobom grzybiczym, a na zdrowy rozsądek - zdolność spowalniania procesów starzenia się komórek mózgowych! Nic, więc dziwnego, że coraz więcej osób sięga po szklankę soku żurawinowego, nie tylko by ugasić pragnienie, ale również skorzystać z jego zdrowotnych profitów.Żurawinę można także wykorzystać do sporządzania własnych alkoholi. Przy produkcji wina, z żurawiny postępujemy tak jak z innymi owocami. Odpowiednią ilość owoców należy rozgnieść, zalać odpowiednią ilością ciepłego syropu cukrowego, po ostygnięciu dodać drożdże winne i fermentować w miazdze. Zalecamy użyć włoskich drożdży ENARTIS RedFruit i pożywki SPECIAL.
Wino żurawinowe lekkie:
- 7kg owoców
- 4l wody
1,5kg cukru
- ½ cytryny
Wino żurawinowe mocne:
- 8kg owoców
- 2,5l wody
- 3kg cukru
- ½ cytryny
Wino ryżowo-żurawinowe mocne:- 2kg ryżu 500g suszonej żurawiny- 3kg cukru- 8l wody
Używając żurawinę suszoną, należy przyjąć:
100g suszonej żurawiny = 700g świeżych owoców.
http://www.winodomowe.
Na zakupy zapraszam do naszego sklepu winiarskiego http://www.winohobby.waw.pl
Artykuł pochodzi z serwisu
http://artelis.pl/artykuly/32931/zurawina-i-jej-lecznicze-wlasciwosci
www.Artelis.pl
Lista zbawiennych działań leczniczych owocu żurawiny w dużym skrócie obejmuje: działanie antybakteryjne i przeciwzapalne, wspomagające leczenie chorób układu krążenia, układu moczowego, działanie wspomagające profilaktykę anty-nowotworową ..
Żurawina to drobne, wiecznie zielone krzewy z drobnymi, czerwonymi i cierpkimi w smaku owocami, które niegdyś rosły powszechnie na torfowiskach i w bagiennych lasach Europy północnej i wschodniej, a także na Syberii, w Kanadzie i na północy Stanów Zjednoczonych. Aktualnie w Polsce spotykana jest dziko rosnąca żurawina błotna (Vaccinium oxycoccus) głównie w Puszczy Knyszyńskiej, Białowieskiej, lasach biłgorajskich i na Pomorzu Zachodnim, charakteryzuje się cienką skórką. Gatunkiem uprawnym, występującym rdzennie na północy kontynentu amerykańskiego jest żurawina wielkoowocowa (Vaccinium macrocarpon), owalna o grubej, mięsistej skórze. Oba te gatunki mają czerwone owoce o charakterystycznym kwaśnym smaku.Medycyna ludowa Polski jak i kontynentu amerykańskiego, od dawna doceniała dobrodziejstwo Żurawiny. Jej owoce stanowiły ważny dodatek w codziennej diecie mieszkańców, przyczyniając się do poprawy ich stanu zdrowia. Historyczne przekazy podają, że walory smakowe i zdrowotne żurawiny znane były nawet już starożytnym Słowianom, a północnoamerykańskim Indianom żurawinę zalecali szamani. W niektórych regionach Polski dodawano ją do kwaszenia kapusty, aby zapobiec rozwojowi nieprawidłowej flory bakteryjnej w procesie kwaszenia. Owoce żurawiny, ze względu na wysoką zawartość silnego antyoksydantu kwasu benzoesowego i kwasu cytrynowego (doskonałe naturalne konserwanty pochodzące z przyrody), mogą być przez kilka miesięcy przechowywane w stanie surowym, zalane wodą. Takie silnie konserwujące składniki naturalne (kwas benzoesowy i kwas cytrynowy), stosowane są także, jako naturalne konserwanty do najlepszych produktów naturalnych np. wykorzystuje się je do produktów najwyższej jakości z zachowaniem biologicznie czynnych składników leczniczych. Nasze babcie również do konserwacji mięs, warzyw czy mleka stosowały różne rośliny (liście czarnej porzeczki, winogrona czy kminek) o silnych składnikach antyoksydacyjnych, czyli przedłużających żywotność produktów spożywczych. Przez wieki stosowano także żurawinę w zwalczaniu przykrych dolegliwości pęcherza, anginy, schorzeń reumatycznych, przeziębień, przy problemach z żołądkiem, jelitami i trzustką. Dopiero jednak współczesny świat umożliwił przeprowadzenia szczegółowych badań nad właściwościami żurawiny, a oficjalne oświadczenie amerykańskich naukowców potwierdzające zbawienne właściwości tego owocu, sprawiło, że tzw. medycyna oficjalna zaczęła traktować żurawiną naprawdę poważnie. Tak, więc nasuwa się jeden wniosek, żurawina czy to świeża, czy to suszona, czy też w postaci soku, jest owocem pełnym wartości odżywczych, korzystnie wpływających na zdrowie i urodę.Obecnie, ten niepozorny owoc, który do niedawna traktowany był protekcjonalnie, zyskał na znaczeniu i stał się niezbędnym składnikiem współczesnej kuchni. Dzisiaj trudno wyobrazić sobie pleśniowy ser lub smacznie wypieczoną kaczkę bez odrobiny tego dodatku, który tak doskonale wydobywa i podkreśla smak potrawy. Czas, kiedy żurawina nazywana była „cytryną dla ubogich” minęły bezpowrotnie, tym bardziej, że w dobie mody na zdrowe odżywianie, jej właściwości lecznicze są nie do przecenienia.
Żurawiny, podobnie jak wszystkie inne owoce z tej samej rodziny, zawierają kwasy fenolowe i flawonoidy, a antocyjaniny – odpowiedzialne za charakterystyczny niebieskawy kolor lub głęboką czerwień - stanowią dominującą ich grupę. Niektóre z owoców z tej grupy, tak jak żurawiny, zawierają także skondensowane taniny, zwane proantocyjaninami, które wykorzystywane są, jako środek ściągający i przeciwzapalny w medycynie. Owoce żurawiny są także bogatym źródłem witaminy C, A, B1, B2, PP, pektyn, błonnika, węglowodanów, żelaza, wapnia, magnezu, fosforu, potasu, jodu oraz substancji wspomagających organizm w walce z grypą i infekcjami. Naukowo potwierdzona także zostało, że żurawiny to jedno z najbogatszych źródeł polifenoli (przeciwutleniaczy) zapobiegających chorobom nowotworowym. Poniżej podajemy orientacyjny wykaz wartości odżywczych żurawiny:Woda, tłuszcze, węglowodany, białka (g/100 gram żurawiny):Woda: 87,3 g. Tłuszcze: - g. Białka: 0,35 g. Węglowodany: 9,9 g. KJ = 200/
Witaminy (mg/100 gram żurawiny):B1: 0,03 mg. B2: 0,02 mg. B6: -. C: 11 mg. E: -.Karoten: 0,004 mg Minerały (mg/100 gram żurawiny):Sód: 1,76. Potas: 90,0. Magnez: 7,2. Wapń 14,4. Fosfor: 9,87Żelazo: 0,86 oraz Jod
Aby obrazowo przedstawić mechanizm, dzięki któremu żurawina została doceniona, należy przywołać badania prowadzone przez profesora Terri Camesano oraz studentów Yatao Liu i Paolę Pinzon-Arango, które wykazywały, że grupa tanin zwanych proantocyjanidami zmieniają bakterię na trzy różne sposoby, z których każdy wystarczy, by uniemożliwić infekcję:
- zmieniają kształt bakterii z pałeczkowatej na kulistą,
- zmieniają ścianę komórkową bakterii,
- utrudniają bakterii przyczepienie się do komórki.Żurawina zapobiega wielu zakażeniom, wykazuje działania antybakteryjne, przeciwgrzybiczne.Ostatnie badania współczesnych naukowców wykazały, że substancje zawarte w owocach:
1. Działają dobroczynnie na układ pokarmowy, ponieważ żurawina ma właściwości probiotyczne – wspomaga wzrost dobroczynnej mikroflory jelitowej, a jednocześnie niszczy szkodliwe bakterie. Świeży czy też suszony owoc zapobiega zaparciom, a kiśle i galaretki żurawinowe pomagają w leczeniu biegunek.
2. Zapobiega zakażeniom dróg moczowo-płciowych, poprzez działanie antybakteryjne zawartego w nich kwasu hipuronowego, usuwając bakterie Esherichia coli (E.coli). Warto pamiętać, że żurawina wzmacnia także działanie antybiotyków podawanych przy stanach zapalnych układu moczowego. Dobroczynne składniki żurawiny utrudniają bakteriom przywieranie do nabłonka w drogach moczowych, dzięki temu strumień moczu może je wypłukać i nie dopuścić do rozpoczęcia infekcji. Zakażenia dróg moczowych są powszechną dolegliwością kobiet, ze względu na to, że kobiety mają krótsze przewody moczowe niż mężczyźni. Ułatwia to bakteriom penetrację i osadzanie się w pęcherzu moczowym, gdzie powodują stany zapalne
Żurawina, szczególnie pomocna jest w infekcjach tego układu w okresie pokwitania, kiedy dokonują się zmiany zanikowe śluzówki pochwy i cewki moczowej sprzyjające drożdżycy. Warto nadmienić, że owoc ten nie powoduje zakwaszania moczu, lecz go alkalizuje i może być bezpiecznie stosowany przez chorych na kamicę moczową, a nawet powinien być przez nich zażywany przewlekle, celem zapobiegania nawrotowi kamicy. Obfite pojenie sokiem żurawinowym rozpuszcza kamienie zawierające moczany i przerywa napad kolki nerkowej. Wyniki badań wykazują bowiem, że większość złogów tworzy się w wtedy, kiedy mocz jest kwaśny, bo tylko w takim środowisku wytrącają się kryształy kwasu moczowego, stanowiące jądro najczęstszych złogów szczawianowo-wapniowych. Odkwaszanie moczu stanowi, więc podstawowy sposób profilaktyki i leczenia, szczególnie istotny w tych przypadkach, kiedy dieta obfituje w białko pochodzenia zwierzęcego. Picie dużej ilości soku żurawinowego alkalizuje mocz i rozpuszcza kamienie zawierające moczany. Innymi słowy, jeśli lubimy mięso i mamy skłonność do kamicy nerkowej, powinniśmy alkalizować mocz, a żurawina, ze względu na dodatkowe właściwości ograniczające wzrost bakterii chorobotwórczych, nadaje się do tego celu najlepiej.
3. Pielęgnują jamę ustną, zapobiegają powstawaniu płytki nazębnej, próchnicy i chorobom dziąseł.Warto w tym miejscu nadmienić, że naczynia limfatyczne oka ściśle łączą się z układem limfatycznym szczeki i innych tkanek głosowych. Stąd wszelkie przewlekłe infekcje w tych narządach. Żurawina wspomaga w zwalczaniu siedliska bakterii w jamie ustnej, a tym samym zapobiega rozsiewaniu się infekcji w inne miejsca: zapalenie migdałków, zatok przynosowych, katar sienny, zapalenie ucha środkowego i inne.
4. Wspomagają leczenie choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy poprzez zapobieganie osadzania się bakterii Helicobacter pylori (H.pylori) na śluzie żołądka.
5. Zapobiegają tworzeniu się kamieni nerkowych, ponieważ zawierają kwas chinowy, który chroni przed powstawaniem tychże kamieni.
6. Codzienne picie soku żurawinowego podnosi poziom dobrego cholesterolu (HDL), i obniża jednocześnie poziom złego cholesterolu (LDL). Podwyższa poziom "dobrego" cholesterolu we krwi o 10 proc., a tym samym zmniejsza ryzyko chorób serca o 40 proc.
7. Zapobiega nowotworom - może zapobiegać wzrostowi guzów, a nawet ich powstawaniu. Żurawina wielkoowocowa zawiera więcej przeciwutleniających fenoli niż 19najczęściej spożywanych gatunków owoców,a przeciwutleniacze te odgrywają ważna rolę w profilaktyce niektórych nowotworów. Jednocześnie, wyniki najnowszych badań potwierdzających, że proantocyjaniny (bioflawonoidy) zawarte w żurawinie hamują rozwój komórek nowotworowych. Najbardziej podatne na hamujące właściwości żurawiny okazały się komórki raka płuc, raka okrężnicy oraz białaczki. Naukowcy na całym świecie mają wielką nadzieję, że dzięki temu odkryciu uda się zastosować teorię wysnutą na drodze doświadczeń w praktycznym leczeniu raka.
8. Żurawina chroni także mózg. Spożywanie owoców żurawiny, a także żurawinowych soków i napojów wpływa na spowolnienie procesu starzenia się szarych komórek, a tym samy zapobiega przedwczesnemu upośledzeniu funkcji motorycznych oraz poznawczych. Dzieje się tak dzięki wysokiej zawartości przeciwutleniaczy (ich ilość w 100 g żurawiny znacznie przewyższa ilość przeciwutleniaczy w tej samej ilości szpinaku czy pomarańczy). Prof. Joe Vinson z University of Scranton przeprowadzając badania na grupie wybranych ochotników stwierdził, że żurawina podnosi o 121 proc. poziom przeciwutleniaczy w organizmie zapobiegających chorobom degeneracyjnym. Ponadto Dr James Joseph, USDA/Tufts University odkrył nową właściwość żurawiny: zdolność obniżenia ryzyka zapadania na chorobę Alzheimera oraz chorobę Parkinsona dzięki wysokiej zawartości wit. C.
9. Składniki żurawiny wpływają zbawiennie na funkcje serca. Kompleks , antocyjan i witaminy C stanowi wspaniałą ochronę przed niszczycielskim wpływem wolnych rodników (sprawcy wielu chorób układu krążenia i nerwowego). Odpowiednia ilość potasu (wielokrotnie większa niż sodu) przyczynia się do normalizacji ciśnienia tętniczego krwi, co ma istotne znaczenie dla sprawnego funkcjonowania serca. Flawonoidy występujące w żurawinie są odpowiedzialne za zmniejszenie zapadalności na choroby wieńcowe poprzez powstrzymywanie tworzenia zakrzepów krwi oraz korzystny wpływ na rozszerzanie naczyń krwionośnych. Dzięki swym własnościom antyoksydacyjnym zapobiegają utlenianiu cholesterolu, a to z kolei znacząco zmniejsza ryzyko arteriosklerozy i zapychania naczyń krwionośnych. Dodatkowo żurawina zmniejsza kruchość i przepuszczalność naczyń krwionośnych.
10. Żurawinę w różnej formie podawano dzieciom w chorobach wirusowych, jako łagodny środek przeciwgorączkowy i napotny. Jednocześnie podawanie tych owoców wpływało na wzrost odporności organizmu.Reasumując, cudowne właściwości lecznicze żurawiny znane są, więc od wieków. Wnikliwe badania naukowe stale dostarczają potwierdzeń i wciąż przynoszą nowe odkrycia w tej dziedzinie. Lista zbawiennych działań leczniczych owocu żurawiny w dużym skrócie obejmuje: działanie antybakteryjne i przeciwzapalne, wspomagające leczenie chorób układu krążenia, układu moczowego, działanie wspomagające profilaktykę anty-nowotworową, wpływ na wzrost odporności organizmu, zapobieganie próchnicy i chorobom dziąseł, przeciwdziałanie chorobom grzybiczym, a na zdrowy rozsądek - zdolność spowalniania procesów starzenia się komórek mózgowych! Nic, więc dziwnego, że coraz więcej osób sięga po szklankę soku żurawinowego, nie tylko by ugasić pragnienie, ale również skorzystać z jego zdrowotnych profitów.Żurawinę można także wykorzystać do sporządzania własnych alkoholi. Przy produkcji wina, z żurawiny postępujemy tak jak z innymi owocami. Odpowiednią ilość owoców należy rozgnieść, zalać odpowiednią ilością ciepłego syropu cukrowego, po ostygnięciu dodać drożdże winne i fermentować w miazdze. Zalecamy użyć włoskich drożdży ENARTIS RedFruit i pożywki SPECIAL.
Wino żurawinowe lekkie:
- 7kg owoców
- 4l wody
1,5kg cukru
- ½ cytryny
Wino żurawinowe mocne:
- 8kg owoców
- 2,5l wody
- 3kg cukru
- ½ cytryny
Wino ryżowo-żurawinowe mocne:- 2kg ryżu 500g suszonej żurawiny- 3kg cukru- 8l wody
Używając żurawinę suszoną, należy przyjąć:
100g suszonej żurawiny = 700g świeżych owoców.
http://www.winodomowe.
Na zakupy zapraszam do naszego sklepu winiarskiego http://www.winohobby.waw.pl
Artykuł pochodzi z serwisu
http://artelis.pl/artykuly/32931/zurawina-i-jej-lecznicze-wlasciwosci
www.Artelis.pl
Zakażenie Helicobacter pylori
Autorem artykułu jest Twoje Zdrowie
Zakażenie bakterią Helicobacter pylori jest powszechne i dotyczy całego świata. Przyjmuje się, że około 30-70% mieszkańców danego kraju jest zakażonych, chociaż często nie zdają sobie oni z tego sprawy. Dzieje się tak dlatego, iż zakażenie bardzo często jest bezobjawowe.
W jaki sposób następuje zakażenie?
Zakażenie Helicobacter pylori następuje najczęściej w dzieciństwie drogą pokarmową i zazwyczaj bakteria utrzymuje się w naszym organizmie do końca życia. Podczas osiedlania się bakterii w żołądku osoby zakażonej może ona odczuwać objawy, które mogą być mylone z innymi problemami zdrowotnymi związanymi z przewodem pokarmowym. Objawy te ustępują po kilku dniach przez co zazwyczaj nie dochodzi do wykrycia bakterii.Jak jest związek Helicobacter pylori z chorobą wrzodową?
Uznano, iż bakteria ta jest najważniejszym (jednak nie jedynym) czynnikiem, który powoduje powstanie choroby wrzodowej. Przyjmuje się, że około 10% osób zakażonych Helicobacter pylori cierpi na chorobę wrzodową.
Jakie są sposoby wykrycia bakterii?
Istnieją zarówno nieinwazyjne, jak i inwazyjne sposoby wykrycia zakażenia Helicobacter pylori. Do sposobów nieinwazyjnych zalicza się: test oddechowy, test serologiczny oraz test na obecność antygenów helicobacter pylori w stolcu. Do sposobów inwazyjnych zalicza się: test ureazowy, badanie histopatologiczne oraz hodowlę bakteryjną.
Jakie są metody leczenia?Leczenie Helicobacter pylori ma na celu usunięcie bakterii z oragnizmu. Bardzo często zdarza się , że po jej wykryciu leczenie jej nie jest zalecane, gdyż w większości wypadków zakażenie jest bezobjawowe.W przypadku, gdy wymagane jest leczenie pacjent poddawany jest leczeniu trójskładnikowem. Leczenie to składa się z dwóch antybiotyków oraz inhibitora pompy protonowej IPP. Długość leczenia wynosi zazwyczaj od siedmiu do czternastu dni.
---
Artykuł pochodzi z serwisu
http://artelis.pl/artykuly/24993/zakazenie-helicobacter-pylori
www.Artelis.pl
Zakażenie bakterią Helicobacter pylori jest powszechne i dotyczy całego świata. Przyjmuje się, że około 30-70% mieszkańców danego kraju jest zakażonych, chociaż często nie zdają sobie oni z tego sprawy. Dzieje się tak dlatego, iż zakażenie bardzo często jest bezobjawowe.
W jaki sposób następuje zakażenie?
Zakażenie Helicobacter pylori następuje najczęściej w dzieciństwie drogą pokarmową i zazwyczaj bakteria utrzymuje się w naszym organizmie do końca życia. Podczas osiedlania się bakterii w żołądku osoby zakażonej może ona odczuwać objawy, które mogą być mylone z innymi problemami zdrowotnymi związanymi z przewodem pokarmowym. Objawy te ustępują po kilku dniach przez co zazwyczaj nie dochodzi do wykrycia bakterii.Jak jest związek Helicobacter pylori z chorobą wrzodową?
Uznano, iż bakteria ta jest najważniejszym (jednak nie jedynym) czynnikiem, który powoduje powstanie choroby wrzodowej. Przyjmuje się, że około 10% osób zakażonych Helicobacter pylori cierpi na chorobę wrzodową.
Jakie są sposoby wykrycia bakterii?
Istnieją zarówno nieinwazyjne, jak i inwazyjne sposoby wykrycia zakażenia Helicobacter pylori. Do sposobów nieinwazyjnych zalicza się: test oddechowy, test serologiczny oraz test na obecność antygenów helicobacter pylori w stolcu. Do sposobów inwazyjnych zalicza się: test ureazowy, badanie histopatologiczne oraz hodowlę bakteryjną.
Jakie są metody leczenia?Leczenie Helicobacter pylori ma na celu usunięcie bakterii z oragnizmu. Bardzo często zdarza się , że po jej wykryciu leczenie jej nie jest zalecane, gdyż w większości wypadków zakażenie jest bezobjawowe.W przypadku, gdy wymagane jest leczenie pacjent poddawany jest leczeniu trójskładnikowem. Leczenie to składa się z dwóch antybiotyków oraz inhibitora pompy protonowej IPP. Długość leczenia wynosi zazwyczaj od siedmiu do czternastu dni.
---
Artykuł pochodzi z serwisu
http://artelis.pl/artykuly/24993/zakazenie-helicobacter-pylori
www.Artelis.pl
Co to jest atopowe zapalenie skóry?
Autorem artykułu jest Beata Orgańska
Dolegliwości o podłożu alergicznym są doskonale znane 20-25% populacji naszego społeczeństwa. Specyficzną odmianą alergii jest atopowe zapalenie skóry. Na czym polega niniejsza choroba i jak się ona objawia?
Atopia to termin określający genetycznie uwarunkowaną reakcję obronną organizmu, która występuje w kontakcie nawet z minimalnymi dawkami antygenów. Układ immunologiczny osoby dotkniętej atopią reaguje w sposób chorobowy na kontakt z substancjami, które u reszty ludzi nie wywołują niekorzystnych objawów. Powszechnie uważa się atopię za chorobę cywilizacyjną, albowiem jeszcze na początku XX w. chorował na nią mniej niż 1% światowej populacji. W dzisiejszych czasach, a więc mniej więcej sto lat później, w niektórych rejonach świata blisko 1/3 ludzkości cierpi na opisywaną przypadłość. W naszym kraju schorzenie o charakterze atopowym diagnozuje się średnio u co czwartego nowonarodzonego dziecka, a najwięcej tego typu dolegliwości związanych jest z narządami bezpośrednio wystawionymi na działanie szkodzących alergenów, czyli z organami układu pokarmowego, oddechowego, no i oczywiście ze skórą.
Atopowe zapalenie skóry, jak sama nazwa wskazuje, to choroba zapalna skóry o charakterze atopowym. Jest to schorzenie przewlekłe, a jego objawy występują nawrotowo. Głównym z objawów jest bardzo silny świąd skóry, którego nasilenie nie odpowiada charakterowi bodźca go wywołującego. Dotychczas nie ustalono jednoznacznie mechanizmu powstawania wspomnianego świądu, wiadomo jednakże, iż powstaje on w wyniku reakcji alergicznej. Poza uporczywym swędzeniem wśród najważniejszych symptomów AZS należy wyróżnić zmiany występujące w budowie i fizjologii skóry, a także niewłaściwe funkcjonowanie układu odpornościowego w kontakcie z pewnymi bodźcami.
Na świecie zauważa się systematyczny wzrost zachorowań na atopowe zapalenie skóry, zwłaszcza w krajach dobrze rozwiniętych, gdzie przemysł odgrywa istotną rolę w narodowej gospodarce. Stwierdzono, że AZS o wiele częściej dotyka rasę białą (tzw. kaukaską) niż pozostałe, a mniej więcej 50% zachorowań na tę dolegliwość notuje się w pierwszym półroczu życia danego człowieka. Choroba w około ¾ przypadków ujawnia się do ukończenia pierwszego roku życia, a w następnych latach ryzyko jej wystąpienia znacznie spada (w przedziale wiekowym od 6 do 20 roku życia stwierdza się jedynie ok. 10% nowych zachorowań). Niemniej jednak w sporadycznych przypadkach objawy AZS mogą wystąpić w każdym wieku – w grupie młodzieży i dorosłych dwukrotnie częściej zapadają na tę chorobę kobiety. Objawy kliniczne choroby, stopień ich nasilenia oraz umiejscowienie zmian powstających na skórze wynikają z wieku danej osoby, a ponadto mogą one samoistnie ustępować i pojawiać się naprzemiennie bądź występować permanentnie.W okresie niemowlęcym, a więc od narodzin do ukończenia drugiego roku życia, na skórze osoby chorej na AZS pojawiają się charakterystyczne zmiany w postaci strupów, nadżerek, pęcherzy oraz grudek. Zauważa się ponadto matowy kolor owłosienia, a włosy same w sobie są cienkie i łatwo się łamią. Wspomniane zmiany skórne powstają w przeważającej części na owłosionej skórze głowy, policzkach, płatkach usznych i czole. Jeżeli są to zmiany sączące, może dochodzić do wtórnego zakażenia – należy w związku z tym szczególnie dbać o sterylność pomieszczenia, w którym znajduje się dziecko, a także należycie dbać o jego higienę. Cięższe przypadki atopowego zapalenia skóry wywołują zmiany skórne również na tułowiu, kończynach oraz pośladkach. Choroba, która ujawniła się w wieku niemowlęcym, zwiększa ryzyko wystąpienia innych dolegliwości o podłożu atopowym w przyszłości (np. astmy), jednakże objawy AZS u mniej więcej połowy dzieci ustąpią do momentu ukończenia drugiego roku życia.U starszych dzieci, w przedziale wiekowym od 3 do 11 lat, sączące zmiany skórne występują znacznie rzadziej, natomiast często pojawiają się pozostałe z wymienionych deformacji. Tym razem zmiany na skórze pojawiają się na całej długości rąk, a także na dłoniach i stopach (również ich wewnętrznych stronach), dookoła kostek i nadgarstków, a także w zgięciach w okolicy stawów kolanowych i łokciowych. Takie rozmieszczenie skórnych zmian wynika z większej potliwości wymienionych obszarów, a także ich podrażnienia mechanicznego, powstającego w wyniku ruchu. Za sprawą naturalnie występujących drobnych urazów oraz dużej potliwości gojenie się zmian skórnych jest bardzo utrudnione, więc często dochodzi do zakażeń bakteryjnych oraz powiększenia węzłów chłonnych znajdujących się w pobliżu występowania owych zmian, co w oczywisty sposób nie ułatwia przebiegu choroby.
U młodzieży i dorosłych przebieg choroby charakteryzuje się naprzemiennym występowaniem okresów zaostrzeń występowania objawów oraz ich samoistnej remisji. Na skórze widoczne są zapalne nacieki, krwiste strupy, a w cięższych przypadkach przypominające łuski blaszki, zaś sama skóra jest szorstka, wysuszona i może przyjmować lekko zbrązowiały kolor. Wspomniane zmiany na skórze pojawiają się symetrycznie, a najwięcej z nich pojawia się na górnej części pleców i poszczególnych kończynach (w tym ramionach, rękach i stopach). Warto zaznaczyć, że silny świąd jest szczególnie dokuczliwy nocą, w związku z czym znacznie utrudnia on zasypianie i może implikować bezsenność, depresję oraz ogólne rozdrażnienie
Jak widzimy na podstawie przedstawionych powyżej faktów, atopowe zapalenie skóry to choroba, która może mieć różnorodny przebieg. Niejednorodne są bowiem jej objawy, a także okres, w którym wspomniane objawy występują. Dlatego też niezbędna jest stała opieka lekarska, pod którą każdy chory powinien się bezustannie znajdować
http://www.biobella.pl/
Artykuł pochodzi z serwisu http://artelis.pl/artykuly/51792/co-to-jest-atopowe-zapalenie-skory
www.Artelis.pl
Dolegliwości o podłożu alergicznym są doskonale znane 20-25% populacji naszego społeczeństwa. Specyficzną odmianą alergii jest atopowe zapalenie skóry. Na czym polega niniejsza choroba i jak się ona objawia?
Atopia to termin określający genetycznie uwarunkowaną reakcję obronną organizmu, która występuje w kontakcie nawet z minimalnymi dawkami antygenów. Układ immunologiczny osoby dotkniętej atopią reaguje w sposób chorobowy na kontakt z substancjami, które u reszty ludzi nie wywołują niekorzystnych objawów. Powszechnie uważa się atopię za chorobę cywilizacyjną, albowiem jeszcze na początku XX w. chorował na nią mniej niż 1% światowej populacji. W dzisiejszych czasach, a więc mniej więcej sto lat później, w niektórych rejonach świata blisko 1/3 ludzkości cierpi na opisywaną przypadłość. W naszym kraju schorzenie o charakterze atopowym diagnozuje się średnio u co czwartego nowonarodzonego dziecka, a najwięcej tego typu dolegliwości związanych jest z narządami bezpośrednio wystawionymi na działanie szkodzących alergenów, czyli z organami układu pokarmowego, oddechowego, no i oczywiście ze skórą.
Atopowe zapalenie skóry, jak sama nazwa wskazuje, to choroba zapalna skóry o charakterze atopowym. Jest to schorzenie przewlekłe, a jego objawy występują nawrotowo. Głównym z objawów jest bardzo silny świąd skóry, którego nasilenie nie odpowiada charakterowi bodźca go wywołującego. Dotychczas nie ustalono jednoznacznie mechanizmu powstawania wspomnianego świądu, wiadomo jednakże, iż powstaje on w wyniku reakcji alergicznej. Poza uporczywym swędzeniem wśród najważniejszych symptomów AZS należy wyróżnić zmiany występujące w budowie i fizjologii skóry, a także niewłaściwe funkcjonowanie układu odpornościowego w kontakcie z pewnymi bodźcami.
Na świecie zauważa się systematyczny wzrost zachorowań na atopowe zapalenie skóry, zwłaszcza w krajach dobrze rozwiniętych, gdzie przemysł odgrywa istotną rolę w narodowej gospodarce. Stwierdzono, że AZS o wiele częściej dotyka rasę białą (tzw. kaukaską) niż pozostałe, a mniej więcej 50% zachorowań na tę dolegliwość notuje się w pierwszym półroczu życia danego człowieka. Choroba w około ¾ przypadków ujawnia się do ukończenia pierwszego roku życia, a w następnych latach ryzyko jej wystąpienia znacznie spada (w przedziale wiekowym od 6 do 20 roku życia stwierdza się jedynie ok. 10% nowych zachorowań). Niemniej jednak w sporadycznych przypadkach objawy AZS mogą wystąpić w każdym wieku – w grupie młodzieży i dorosłych dwukrotnie częściej zapadają na tę chorobę kobiety. Objawy kliniczne choroby, stopień ich nasilenia oraz umiejscowienie zmian powstających na skórze wynikają z wieku danej osoby, a ponadto mogą one samoistnie ustępować i pojawiać się naprzemiennie bądź występować permanentnie.W okresie niemowlęcym, a więc od narodzin do ukończenia drugiego roku życia, na skórze osoby chorej na AZS pojawiają się charakterystyczne zmiany w postaci strupów, nadżerek, pęcherzy oraz grudek. Zauważa się ponadto matowy kolor owłosienia, a włosy same w sobie są cienkie i łatwo się łamią. Wspomniane zmiany skórne powstają w przeważającej części na owłosionej skórze głowy, policzkach, płatkach usznych i czole. Jeżeli są to zmiany sączące, może dochodzić do wtórnego zakażenia – należy w związku z tym szczególnie dbać o sterylność pomieszczenia, w którym znajduje się dziecko, a także należycie dbać o jego higienę. Cięższe przypadki atopowego zapalenia skóry wywołują zmiany skórne również na tułowiu, kończynach oraz pośladkach. Choroba, która ujawniła się w wieku niemowlęcym, zwiększa ryzyko wystąpienia innych dolegliwości o podłożu atopowym w przyszłości (np. astmy), jednakże objawy AZS u mniej więcej połowy dzieci ustąpią do momentu ukończenia drugiego roku życia.U starszych dzieci, w przedziale wiekowym od 3 do 11 lat, sączące zmiany skórne występują znacznie rzadziej, natomiast często pojawiają się pozostałe z wymienionych deformacji. Tym razem zmiany na skórze pojawiają się na całej długości rąk, a także na dłoniach i stopach (również ich wewnętrznych stronach), dookoła kostek i nadgarstków, a także w zgięciach w okolicy stawów kolanowych i łokciowych. Takie rozmieszczenie skórnych zmian wynika z większej potliwości wymienionych obszarów, a także ich podrażnienia mechanicznego, powstającego w wyniku ruchu. Za sprawą naturalnie występujących drobnych urazów oraz dużej potliwości gojenie się zmian skórnych jest bardzo utrudnione, więc często dochodzi do zakażeń bakteryjnych oraz powiększenia węzłów chłonnych znajdujących się w pobliżu występowania owych zmian, co w oczywisty sposób nie ułatwia przebiegu choroby.
U młodzieży i dorosłych przebieg choroby charakteryzuje się naprzemiennym występowaniem okresów zaostrzeń występowania objawów oraz ich samoistnej remisji. Na skórze widoczne są zapalne nacieki, krwiste strupy, a w cięższych przypadkach przypominające łuski blaszki, zaś sama skóra jest szorstka, wysuszona i może przyjmować lekko zbrązowiały kolor. Wspomniane zmiany na skórze pojawiają się symetrycznie, a najwięcej z nich pojawia się na górnej części pleców i poszczególnych kończynach (w tym ramionach, rękach i stopach). Warto zaznaczyć, że silny świąd jest szczególnie dokuczliwy nocą, w związku z czym znacznie utrudnia on zasypianie i może implikować bezsenność, depresję oraz ogólne rozdrażnienie
Jak widzimy na podstawie przedstawionych powyżej faktów, atopowe zapalenie skóry to choroba, która może mieć różnorodny przebieg. Niejednorodne są bowiem jej objawy, a także okres, w którym wspomniane objawy występują. Dlatego też niezbędna jest stała opieka lekarska, pod którą każdy chory powinien się bezustannie znajdować
http://www.biobella.pl/
Artykuł pochodzi z serwisu http://artelis.pl/artykuly/51792/co-to-jest-atopowe-zapalenie-skory
www.Artelis.pl
środa, 7 listopada 2012
Olejek herbaciany - jak zdrowo sprzątać? Cz.2 Dom alergika
Autorem artykułu jest Paulina Jędrusik
Jak sprzątać dom alergika? Jeśli w Twoim domu mieszkają osoby uczulone na składniki zawarte w chemii gospodarczej albo wrażliwe na syntetyczne zapachy płynów do mycia podłóg albo kurz i roztocza, olejek herbaciany zastąpi Ci z powodzeniem całą szafkę płynów, proszków i mleczek.
Podłogi i kurze? Skutecznie z olejkiem herbacianym
Stosuj olejek do przemywania powierzchni z kurzu – zarówno do mebli, jak i do podłóg. Idealnym rozwiązaniem są ściereczki z mikrofibry, przy których nie używamy detergentów. Ściereczka zamoczona w wodzie z dodatkiem olejku herbacianego nie tylko zetrze kurze, ale pomoże Ci pozbyć się roztoczy, które są tak częstą przyczyną alergii. Kilka kropli olejku (7-10 kropli) na skrawek ręcznika papierowego i wciągniętych do rury odkurzacza workowego spełnia podobną funkcję i skutecznie eliminuje roztocza. Zapach olejku przy okazji doskonale odświeża powietrze w pomieszczeniu.
Ekologiczne pranie z olejkiem herbacianym
Do pojemnika na płyn do płukania tkanin wlej ½ szklanki wody i 10-14 kropli olejku herbacianego. Dodatek olejku zabija roztocza. Jest to niezwykle prosty i skuteczny sposób na pranie pościeli oraz ręczników osób, które mają uczulenie na kurz i roztocza. Lekko ziołowy zapach, jaki poczujesz, wyciągając pranie do rozwieszenia, nie pozostaje długo na tkaninach. Z powodzeniem można prać w ten sposób ubrania maluszków.
Kuchnia to kolejne miejsce, gdzie ważne jest zachowanie czystości
Blaty kuchenne przemywaj wodą z kilkoma kroplami olejku herbacianego. Do płynu do mycia naczyń dodaj 15-20 kropli olejku. W łatwy sposób zachowasz higienę po przygotowywaniu potraw ze świeżego mięsa, ryb. Nie musisz obawiać się, że na naczyniach pozostaną szkodliwe substancje, jak po środkach do dezynfekcji utensyliów kuchennych. Olejek działa bakteriobójczo, więc można dodać go do zmywarki.
W lodówce zdarza się, że zapach nie jest zbyt świeży lub na półce "zakwitła" zapomniana kanapka :) Warto przemyć wnętrze lodówki mokrą gąbką nasączoną olejkiem herbacianym. Ziołowy zapach zniknie po niedługim czasie. Ty masz pewność, że w lodówce nie zostały zarodniki pleśni, które mogą spowodować szybsze psucie się żywności i być zagrożeniem dla zdrowia Twoich bliskich.Olejek z drzewa herbacianego ma, jak widać, szerokie zastosowanie nie tylko w kosmetyce. Jego stosowanie jest bezpieczne dla zdrowia, nawet jeśli stężony olejek eteryczny będzie mieć kontakt ze skórą. Podane przykłady sprawdziły się już w wielu domach i uprościły życie wielu mamom mającym w domu alergików. Eliminowanie chemii z otoczenia to nie tylko styl życia, ale przede wszystkim troska o zdrowie naszych Najbliższych. Szukajmy nowych zastosowań olejku i dzielmy się nimi :)
Powodzenia!---
Artykuł pochodzi z serwisu
http://artelis.pl/artykuly/51417/olejek-herbaciany-jak-zdrowo-sprzatac-cz-2-dom-alergika
www.Artelis.pl</a>
Jak sprzątać dom alergika? Jeśli w Twoim domu mieszkają osoby uczulone na składniki zawarte w chemii gospodarczej albo wrażliwe na syntetyczne zapachy płynów do mycia podłóg albo kurz i roztocza, olejek herbaciany zastąpi Ci z powodzeniem całą szafkę płynów, proszków i mleczek.
Podłogi i kurze? Skutecznie z olejkiem herbacianym
Stosuj olejek do przemywania powierzchni z kurzu – zarówno do mebli, jak i do podłóg. Idealnym rozwiązaniem są ściereczki z mikrofibry, przy których nie używamy detergentów. Ściereczka zamoczona w wodzie z dodatkiem olejku herbacianego nie tylko zetrze kurze, ale pomoże Ci pozbyć się roztoczy, które są tak częstą przyczyną alergii. Kilka kropli olejku (7-10 kropli) na skrawek ręcznika papierowego i wciągniętych do rury odkurzacza workowego spełnia podobną funkcję i skutecznie eliminuje roztocza. Zapach olejku przy okazji doskonale odświeża powietrze w pomieszczeniu.
Ekologiczne pranie z olejkiem herbacianym
Do pojemnika na płyn do płukania tkanin wlej ½ szklanki wody i 10-14 kropli olejku herbacianego. Dodatek olejku zabija roztocza. Jest to niezwykle prosty i skuteczny sposób na pranie pościeli oraz ręczników osób, które mają uczulenie na kurz i roztocza. Lekko ziołowy zapach, jaki poczujesz, wyciągając pranie do rozwieszenia, nie pozostaje długo na tkaninach. Z powodzeniem można prać w ten sposób ubrania maluszków.
Kuchnia to kolejne miejsce, gdzie ważne jest zachowanie czystości
Blaty kuchenne przemywaj wodą z kilkoma kroplami olejku herbacianego. Do płynu do mycia naczyń dodaj 15-20 kropli olejku. W łatwy sposób zachowasz higienę po przygotowywaniu potraw ze świeżego mięsa, ryb. Nie musisz obawiać się, że na naczyniach pozostaną szkodliwe substancje, jak po środkach do dezynfekcji utensyliów kuchennych. Olejek działa bakteriobójczo, więc można dodać go do zmywarki.
W lodówce zdarza się, że zapach nie jest zbyt świeży lub na półce "zakwitła" zapomniana kanapka :) Warto przemyć wnętrze lodówki mokrą gąbką nasączoną olejkiem herbacianym. Ziołowy zapach zniknie po niedługim czasie. Ty masz pewność, że w lodówce nie zostały zarodniki pleśni, które mogą spowodować szybsze psucie się żywności i być zagrożeniem dla zdrowia Twoich bliskich.Olejek z drzewa herbacianego ma, jak widać, szerokie zastosowanie nie tylko w kosmetyce. Jego stosowanie jest bezpieczne dla zdrowia, nawet jeśli stężony olejek eteryczny będzie mieć kontakt ze skórą. Podane przykłady sprawdziły się już w wielu domach i uprościły życie wielu mamom mającym w domu alergików. Eliminowanie chemii z otoczenia to nie tylko styl życia, ale przede wszystkim troska o zdrowie naszych Najbliższych. Szukajmy nowych zastosowań olejku i dzielmy się nimi :)
Powodzenia!---
Artykuł pochodzi z serwisu
http://artelis.pl/artykuly/51417/olejek-herbaciany-jak-zdrowo-sprzatac-cz-2-dom-alergika
www.Artelis.pl</a>
Olejek herbaciany - jak zdrowo sprzątać? Cz.1 Łazienk
Autorem artykułu jest Paulina Jędrusik
Mniej chemii w domu, zdrowe pranie i sprzątanie. Bezpieczeństwo Twoich dzieci, kiedy się bawią, kąpią i myją ręce. Olejek drzewa herbacianego potrafi zdziałać cuda w każdym domu.
"Ziemia, która leczy" - miejsce we wschodniej części Australii zostało określone tym mianem już setki lat temu przez rdzenną ludność aborygeńską. Na brzegach rzek rosną tam krzewy, których liście, opadając na ziemię, nadają jej "magicznych właściwości". Stosowana była do leczenia wielu schorzeń oraz dolegliwości.
drzewo herbaciane o wspomnianych właściwościach to jeden najsilniejszych roślinnych antyseptyków na świecie. Olejek herbaciany znany również pod nazwą zabija bakterie, zarodniki pleśni oraz roztocza. Działa przeciwwirusowo. Jest stosowany w lecznictwie i kosmetyce przeciwtrądzikowej. Znajdzie jednak swoje miejsce w każdym domu.Na rynku są już dostępne produkty do sprzątania z olejkiem herbacianym. Nie ma jednak potrzeby kupowania całej serii produktów. Sprawdźmy, jak łatwo i niedrogo można samodzielnie wykorzystać jedną buteleczkę olejku z drzewa herbacianego do codziennych domowych czynności
W łaziece i toalecie bardzo ważne jest zachowanie idealnej czystości bez chemii. Szczególnie, jeśli masz małe dzieci.
Stosowanie i przechowywanie w domu silnych środków dezynfekujących nie jest bezpieczne ani obojętne dla zdrowia. Dlatego zamiast środka z chlorem do mycia toalet, użyj kilkunastu kropli stężonego olejku herbacianego. Olejek zabija patogeny, dezynfekuje toaletę. Niweluje nawet chorobotwórcze bakterie z rodzaju Salmonella
Przemyj kafelki na ścianie i podłogi, dolewając do wody z płynem 6-12 kropli olejku. Dokładnie umyj klamki - to one są siedliskiem największej liczby bakterii w łazience, pamiętaj o tym!Przetrzyj silikonowe fugi wokół wanny i umywalki wacikiem nasączonym kilkoma kroplami olejku herbacianego. Olejek zabija zarodniki pleśni i zapobiega powstawaniu nieestetycznych czarnych plam wokół armatury. Zdrowo i skutecznie!
Dolej 10-12 kropli olejku herbacianego do mydła w płynie. Twoje dzieci po umyciu rączek mają je tak czyste, jak po najlepszym mydle antybakteryjnym. Niedrogo i bez silnych środków, ktore mogą podrażnić wrażliwą skórę maluchów. Olejek herbaciany jako jeden z nielicznych może być stosowany bezpośrednio na skórę bez rozcieńczania, więc nie ma obawy, że dodasz go za dużo.Olejek z drzewa herbacianego stosowany w łazience i toalecie eliminuje większość chemicznych środków o działaniu dezynfekującym i bakteriobójczym. Warto mieć go w szafce zawsze pod ręką. W kolejnym artykule zastanowimy się, jak sprzątać mieszkanie alergika olejkiem herbacianym.---
Artykuł pochodzi z serwisu
http://artelis.pl/artykuly/51144/olejek-herbaciany-jak-zdrowo-sprzatac-cz-1-lazienka
www.Artelis.pl
Mniej chemii w domu, zdrowe pranie i sprzątanie. Bezpieczeństwo Twoich dzieci, kiedy się bawią, kąpią i myją ręce. Olejek drzewa herbacianego potrafi zdziałać cuda w każdym domu.
"Ziemia, która leczy" - miejsce we wschodniej części Australii zostało określone tym mianem już setki lat temu przez rdzenną ludność aborygeńską. Na brzegach rzek rosną tam krzewy, których liście, opadając na ziemię, nadają jej "magicznych właściwości". Stosowana była do leczenia wielu schorzeń oraz dolegliwości.
drzewo herbaciane o wspomnianych właściwościach to jeden najsilniejszych roślinnych antyseptyków na świecie. Olejek herbaciany znany również pod nazwą zabija bakterie, zarodniki pleśni oraz roztocza. Działa przeciwwirusowo. Jest stosowany w lecznictwie i kosmetyce przeciwtrądzikowej. Znajdzie jednak swoje miejsce w każdym domu.Na rynku są już dostępne produkty do sprzątania z olejkiem herbacianym. Nie ma jednak potrzeby kupowania całej serii produktów. Sprawdźmy, jak łatwo i niedrogo można samodzielnie wykorzystać jedną buteleczkę olejku z drzewa herbacianego do codziennych domowych czynności
W łaziece i toalecie bardzo ważne jest zachowanie idealnej czystości bez chemii. Szczególnie, jeśli masz małe dzieci.
Stosowanie i przechowywanie w domu silnych środków dezynfekujących nie jest bezpieczne ani obojętne dla zdrowia. Dlatego zamiast środka z chlorem do mycia toalet, użyj kilkunastu kropli stężonego olejku herbacianego. Olejek zabija patogeny, dezynfekuje toaletę. Niweluje nawet chorobotwórcze bakterie z rodzaju Salmonella
Przemyj kafelki na ścianie i podłogi, dolewając do wody z płynem 6-12 kropli olejku. Dokładnie umyj klamki - to one są siedliskiem największej liczby bakterii w łazience, pamiętaj o tym!Przetrzyj silikonowe fugi wokół wanny i umywalki wacikiem nasączonym kilkoma kroplami olejku herbacianego. Olejek zabija zarodniki pleśni i zapobiega powstawaniu nieestetycznych czarnych plam wokół armatury. Zdrowo i skutecznie!
Dolej 10-12 kropli olejku herbacianego do mydła w płynie. Twoje dzieci po umyciu rączek mają je tak czyste, jak po najlepszym mydle antybakteryjnym. Niedrogo i bez silnych środków, ktore mogą podrażnić wrażliwą skórę maluchów. Olejek herbaciany jako jeden z nielicznych może być stosowany bezpośrednio na skórę bez rozcieńczania, więc nie ma obawy, że dodasz go za dużo.Olejek z drzewa herbacianego stosowany w łazience i toalecie eliminuje większość chemicznych środków o działaniu dezynfekującym i bakteriobójczym. Warto mieć go w szafce zawsze pod ręką. W kolejnym artykule zastanowimy się, jak sprzątać mieszkanie alergika olejkiem herbacianym.---
Artykuł pochodzi z serwisu
http://artelis.pl/artykuly/51144/olejek-herbaciany-jak-zdrowo-sprzatac-cz-1-lazienka
www.Artelis.pl
piątek, 5 października 2012
Nafta-lek na choroby wywodzace się z krwi
Przeglądałam papiery po tacie i wpadł mi w ręce artykuł z 1980r na temat nafty. Po przeczytaniu go stwierdziłam że warto się nim podzielić i innymi, i postanowiłam przepisać go dla większej publiczności.
artykuł jest sprawozdaniem redaktora gazety '7 Tago" Gera Haupt.
Nafta leczy choroby , które wywodzą się z krwi - tak twierdzi żona tyrolskiego rzeźnika Paula Canner /lat50/
Paula Canner wyleczyła ponad 20.000 chorych i otrzymała patenty w niektórych krajach. Gara Haupt odwiedziła ją żeby zapoznać się z jej metodąś, gdyż Paula Canner sama zchorowała na raka i wyleczyła się właśnie naftą.
Pomagała wyleczyć się chorym na raka gdzie wszelka pomoc lekarska była daremna.
Jak doszło , że poznała lecznicze właściwości nafty?
Paula C zachorowała na raka z przerzutami . Straciła 23 funty na wadze. W czasie operacji w szpitalu usunięto jej 75 cm jelita, ale na ponowną operacje w celu przesunięcia odbytnicy było już za późno, gdyż nastąpił paraliż i zamknięcie odbytnicy. Nawet prawa nerka była zaatakowana przez raka. Dla lekarzy był to beznadziejny stan . Po 8 dniach pobytu w szpitalu została wypisana do domu jako nieuleczalna i lekarze dawali jej jeszcze 2 dni życia. Leżąc w domu przypomniała sobie co opowiadali żołnierze będący podczas wojny w Bośni Hercegowinie , iż tamtejsza ludność przy rozmaitych dolegliwościach pije naftę i stosuje nacieranie naftą.
Kazała sobie kupić w aptece w Insbrucku destylowana naftę. Po otrzymaniu jej zażyła od razu jedna łyżkę stołową . Po niecałej godzinie nastąpiła poprawa, ustąpiły bóle i paraliż. Po trzech dniach wstała pierwszy raz, a po pewnym czasie mogła coś zjeść i nie wymiotowała. 6 tygodni później poczuła nagle głód i dostała apetytu na mieso jarzyny i sałatkę. Osiagneła pożniej swoją normalna wagę 56 kg . po 11 miesiącach choroby urodziła dziecko , chłopca o wadze 5,300kg . Miesiąc po porodzie oddała krew jako honorowy dawca . Lekarz tego ośrodka stwierdził : "życzę każdemu człowiekowi pani krwi, pewnie nie była Pani nigdy poważnie chora" .
Rodzina Canner nie ma od tej chwili strachu przed zdradliwa choroba na którą do tej pory nie było lekarstwa.
Najmłodszy syn pani Canner dostał paraliżu dziecięcego . W krótkim czasie paraliż sięgnął biodra i przerzucił się na drugą nogę . W końcu nie potrafił już stać a kolana przekręcały mu się do tyłu . Zastrzyki i lekarstwa nie pomagały . Po 7 dniach zażywania nafty biegał już z innym dziećmi . Drugi syn Pani Canner zaciął się w palec przy krojeniu mięsa w warsztacie ojca , dostał zakażenia krwi, tracił na wadze i miał półtora miliona czerwonych ciałek krwi za mało . Po 5 dniach zażywania nafty mógł znowu pracować w sklepie rzeźniczym a po 4 tygodniach był już zupełnie zdrowy.
Helena Haggler z Nandere była już umierająca w 1962r Przed rokiem mając lat 48 zauważyła guza na piersi, który powiększał się dawał znać silnymi bólami . Operacyjnie usunięto jej pierś , ale zauważono przeżuty na jajniku i macicy, Helena H. zażywała na czczo łyżeczkę od herbaty nafty. Po 4 tyg, potrafiła znowu jeść , boleści ustąpiły, puls i ciśnienie unormowały się . Zastrzyki z morfiny można było odstawić już po tygodniu zażywania nafty. Urodziła po prostu 3 guzy rakowe występujące u niej na podbrzuszu. Dostała krwotoku , który ustał po zastrzyku i po 4 tyg. była już zupełnie zdrowa.
Margaret Weber po obiedzie poczuła się nagle wyczerpana , znużona.Wieczorem już nie miała apetytu . Tygodniami czuła się niezdrowa. diagnoza lekarska "wrzód żołądka". Przez 2 tyg. piła 3 razy dziennie łyżeczkę od herbaty nafty . Po 14 dniach przerwy powtarza kurację . Już na 12 dzień pierwszej kuracji była odmieniona. Doszła do właściwej sprawności fizycznej, ucisk w okolicy żołądka oraz brak apetytu znikły zupełnie .Także próba krwi wypadła znakomicie.
Nafta przy prostacie. Józef Scheeber lat 57 był chory na prostatę.
4 tyg. na czczo rano i wieczorem zażywał łyżeczkę nafty. Już po 14 dniach potrafił utrzymać mocz . Po dalszych 14 dniach znikło schorzenie prostaty.Jego syn Cunter Scheeber wyleczył się z chronicznego cierpienia pęcherza moczowego.
P.C. wychodziły włosy i dostała leukomani. Po 7 tyg. używania nafty dostała na głowie gęste lśniące włosy a leukomania zniknęła.
Paula Canner twierdzi ,że nafta pomaga w tych wypadkach choroby, gdzie choroba wywodzi się z krwi . Ważną przy ty rzeczą jest to aby wybrać naftę destylowaną , którą destyluje się w między 100 a 159 stopni Celsjusza . przy wyższym stopniu destylacji tej mieszaniny węglowodorów wyparowują składniki lecznicze , a reszta może działać uszkadzającą na krew . Do tego celu nadaje się najlepiej nafta importowana z Polski , która ma właśnie taki zakres wrzenia. Spor ludzi którym przeprowadzono operacje i naświetlenia wyleczyło się zażywając naftę nie dało to żadnych skutków ubocznych .
Dr.med. Richard Sicher twierdzi co następuje: "Naukowo udowodniono , iż siły ochronne naszego organizmu przeciwko guza znajdują się w części miękkiej układu siateczkowego . Dlatego należy dążyć do utrzymania i wzmocnienia tego układu. doświadczenia w tym kierunku robione uczą-iż naświetlania osłabiają siły ochronne tej tkanki regeneracyjnej".
1. Nafta pomaga w wypadku raka nawet z przerzutami.
2. Nafta leczy paraliż dziecięcy.
3. nafta leczy zakażenie krwi.
4. nafta leczy anemię.
5. nafta leczy prostatę.
6. Nafta leczy cukrzycę
Cukrzykom zaleca się zażywać naftę po 15 kropel na cukier.
Dewiza Pauli Canner- zażywać rocznie parę łyżeczek nafty.
Paula Canner otrzymała patent - medyczny i specjalny we Francji, Anglii i Pł. Irlandii a także w NRF i Szwajcarji.
Adres Pauli Canner / inVóla/Tirol Dorfstr 24.
artykuł jest sprawozdaniem redaktora gazety '7 Tago" Gera Haupt.
Nafta leczy choroby , które wywodzą się z krwi - tak twierdzi żona tyrolskiego rzeźnika Paula Canner /lat50/
Paula Canner wyleczyła ponad 20.000 chorych i otrzymała patenty w niektórych krajach. Gara Haupt odwiedziła ją żeby zapoznać się z jej metodąś, gdyż Paula Canner sama zchorowała na raka i wyleczyła się właśnie naftą.
Pomagała wyleczyć się chorym na raka gdzie wszelka pomoc lekarska była daremna.
Jak doszło , że poznała lecznicze właściwości nafty?
Paula C zachorowała na raka z przerzutami . Straciła 23 funty na wadze. W czasie operacji w szpitalu usunięto jej 75 cm jelita, ale na ponowną operacje w celu przesunięcia odbytnicy było już za późno, gdyż nastąpił paraliż i zamknięcie odbytnicy. Nawet prawa nerka była zaatakowana przez raka. Dla lekarzy był to beznadziejny stan . Po 8 dniach pobytu w szpitalu została wypisana do domu jako nieuleczalna i lekarze dawali jej jeszcze 2 dni życia. Leżąc w domu przypomniała sobie co opowiadali żołnierze będący podczas wojny w Bośni Hercegowinie , iż tamtejsza ludność przy rozmaitych dolegliwościach pije naftę i stosuje nacieranie naftą.
Kazała sobie kupić w aptece w Insbrucku destylowana naftę. Po otrzymaniu jej zażyła od razu jedna łyżkę stołową . Po niecałej godzinie nastąpiła poprawa, ustąpiły bóle i paraliż. Po trzech dniach wstała pierwszy raz, a po pewnym czasie mogła coś zjeść i nie wymiotowała. 6 tygodni później poczuła nagle głód i dostała apetytu na mieso jarzyny i sałatkę. Osiagneła pożniej swoją normalna wagę 56 kg . po 11 miesiącach choroby urodziła dziecko , chłopca o wadze 5,300kg . Miesiąc po porodzie oddała krew jako honorowy dawca . Lekarz tego ośrodka stwierdził : "życzę każdemu człowiekowi pani krwi, pewnie nie była Pani nigdy poważnie chora" .
Rodzina Canner nie ma od tej chwili strachu przed zdradliwa choroba na którą do tej pory nie było lekarstwa.
Najmłodszy syn pani Canner dostał paraliżu dziecięcego . W krótkim czasie paraliż sięgnął biodra i przerzucił się na drugą nogę . W końcu nie potrafił już stać a kolana przekręcały mu się do tyłu . Zastrzyki i lekarstwa nie pomagały . Po 7 dniach zażywania nafty biegał już z innym dziećmi . Drugi syn Pani Canner zaciął się w palec przy krojeniu mięsa w warsztacie ojca , dostał zakażenia krwi, tracił na wadze i miał półtora miliona czerwonych ciałek krwi za mało . Po 5 dniach zażywania nafty mógł znowu pracować w sklepie rzeźniczym a po 4 tygodniach był już zupełnie zdrowy.
Helena Haggler z Nandere była już umierająca w 1962r Przed rokiem mając lat 48 zauważyła guza na piersi, który powiększał się dawał znać silnymi bólami . Operacyjnie usunięto jej pierś , ale zauważono przeżuty na jajniku i macicy, Helena H. zażywała na czczo łyżeczkę od herbaty nafty. Po 4 tyg, potrafiła znowu jeść , boleści ustąpiły, puls i ciśnienie unormowały się . Zastrzyki z morfiny można było odstawić już po tygodniu zażywania nafty. Urodziła po prostu 3 guzy rakowe występujące u niej na podbrzuszu. Dostała krwotoku , który ustał po zastrzyku i po 4 tyg. była już zupełnie zdrowa.
Margaret Weber po obiedzie poczuła się nagle wyczerpana , znużona.Wieczorem już nie miała apetytu . Tygodniami czuła się niezdrowa. diagnoza lekarska "wrzód żołądka". Przez 2 tyg. piła 3 razy dziennie łyżeczkę od herbaty nafty . Po 14 dniach przerwy powtarza kurację . Już na 12 dzień pierwszej kuracji była odmieniona. Doszła do właściwej sprawności fizycznej, ucisk w okolicy żołądka oraz brak apetytu znikły zupełnie .Także próba krwi wypadła znakomicie.
Nafta przy prostacie. Józef Scheeber lat 57 był chory na prostatę.
4 tyg. na czczo rano i wieczorem zażywał łyżeczkę nafty. Już po 14 dniach potrafił utrzymać mocz . Po dalszych 14 dniach znikło schorzenie prostaty.Jego syn Cunter Scheeber wyleczył się z chronicznego cierpienia pęcherza moczowego.
P.C. wychodziły włosy i dostała leukomani. Po 7 tyg. używania nafty dostała na głowie gęste lśniące włosy a leukomania zniknęła.
Paula Canner twierdzi ,że nafta pomaga w tych wypadkach choroby, gdzie choroba wywodzi się z krwi . Ważną przy ty rzeczą jest to aby wybrać naftę destylowaną , którą destyluje się w między 100 a 159 stopni Celsjusza . przy wyższym stopniu destylacji tej mieszaniny węglowodorów wyparowują składniki lecznicze , a reszta może działać uszkadzającą na krew . Do tego celu nadaje się najlepiej nafta importowana z Polski , która ma właśnie taki zakres wrzenia. Spor ludzi którym przeprowadzono operacje i naświetlenia wyleczyło się zażywając naftę nie dało to żadnych skutków ubocznych .
Dr.med. Richard Sicher twierdzi co następuje: "Naukowo udowodniono , iż siły ochronne naszego organizmu przeciwko guza znajdują się w części miękkiej układu siateczkowego . Dlatego należy dążyć do utrzymania i wzmocnienia tego układu. doświadczenia w tym kierunku robione uczą-iż naświetlania osłabiają siły ochronne tej tkanki regeneracyjnej".
1. Nafta pomaga w wypadku raka nawet z przerzutami.
2. Nafta leczy paraliż dziecięcy.
3. nafta leczy zakażenie krwi.
4. nafta leczy anemię.
5. nafta leczy prostatę.
6. Nafta leczy cukrzycę
Cukrzykom zaleca się zażywać naftę po 15 kropel na cukier.
Dewiza Pauli Canner- zażywać rocznie parę łyżeczek nafty.
Paula Canner otrzymała patent - medyczny i specjalny we Francji, Anglii i Pł. Irlandii a także w NRF i Szwajcarji.
Adres Pauli Canner / inVóla/Tirol Dorfstr 24.
Subskrybuj:
Posty (Atom)