Autorem artykułu jest Piotr Włast
Czy operacyjne usunięcie hemoroidów rozwiązuje raz na zawsze problem? Okazuje się, że nie. Aby uniknąć powstania hemoroidów lub ich nawrotów konieczna jest profilaktyka - odpowiednia dieta, aktywność fizyczna.
W dobie coraz powszechniejszego dostępu do najnowszych rozwiązań z zakresu medycyny możemy usłyszeć dość niepokojące opinie wygłaszane przez rosnącą grupę chorych. Wielu z nich uważa, że skoro licznych poważnych schorzeń można pozbyć się operacyjnie, stawianie na profilaktykę nie ma większego sensu. Rzeczywiście, dziś leczy się schorzenia, które jeszcze kilkadziesiąt lat temu były przekleństwem dla chorych przez całe ich życie, czy jednak jest to powód, dla którego warto rezygnować z działań zapobiegawczych?
O tym, że takie podejście jest bardzo naiwne, a do tego jest w stanie wywołać znacznie więcej negatywnych niż pozytywnych skutków chorych przekonują między innymi ci lekarze, którzy zawodowo zajmują się leczeniem hemoroidów. Owszem, i oni cieszą się z możliwości chirurgicznego usuwania żylaków odbytu zwłaszcza, że w kolejnych fazach swojego rozwoju stają się one wyjątkowo kłopotliwe, nie da się jednak ukryć, że specjaliści ciągle uważają operację za ostateczność. Ich zdaniem profilaktyka, a następnie leczenie z wykorzystaniem kombinacji wielu metod może przynieść znacznie korzystniejsze rezultaty mając przy tym pozytywny wpływ na cały nasz organizm.W błędzie są zresztą i ci chorzy, którzy uważają, że operacja rozwiąże ich problemy z hemoroidami pozwalając im jednocześnie na wierność złym nawykom mającym bardzo duży wpływ na sam proces powstawania żylaków odbytu. W rzeczywistości okazuje się, że takie postępowanie niesie za sobą szereg niekorzystnych rezultatów, nawroty choroby nie są przy tym wcale najbardziej niebezpieczną konsekwencją rezygnacji z profilaktyki. Niejeden chory lekceważący zalecenia lekarza musiał już przecież borykać się ze zmianami o charakterze nowotworowym, wiadomo zaś, że w przypadku raka medycyna ciągle jeszcze potrafi być bezsilna.Profilaktyka w kontekście hemoroidów nie jest zresztą na tyle uciążliwa, aby za wszelką cenę się jej wystrzegać. Jej podstawą jest rezygnacja ze złych nawyków żywieniowych i wprowadzenie do naszej diety produktów bogatych w błonnik, na tym jednak możemy tylko zyskać. Nie powinnyśmy bać się również aktywności fizycznej, która także wspiera nas w walce z żylakami odbytu. Osoby, które regularnie ćwiczą są zdrowsze i pełne energii, a sami lekarze zajmujący się walką z hemoroidami stawiają przede wszystkim na systematyczność, a nie na przesadną intensywność wysiłku fizycznego.---
Więcej na temat hemoroidów, opis ich objawów, sposobów leczenia, profilaktykę znajdziesz na stronie: http://www.hemoroidy-STOP.pl
Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl
poniedziałek, 26 września 2011
wtorek, 13 września 2011
Choroby skóry
Autorem artykułu jest No acne
Choroby skóry tzw. dermatozy to schorzenia obejmujące skórę. Medycyna wyróżnia wiele takich chorób które zostaną krótko w artykule zaprezentowane. Dermatologia to nauka wyróżniona w dziewiętnastym wieku zajmująca się rozmaitymi chorobami skóry. Skóra jest niewątpliwie największym narządem człowieka. Chroni przed czynnikami zewnętrznymi, bierze udział w termoregulacji i odpowiada za odbieranie bodźców ze środowiska tj. ból czy dotyk.Jedną z chorób skóry jest <strong>opryszczka wargowa</strong>. Jest to choroba wirusowa, która dość często występuje. <strong>Świerzb</strong> to choroba wywołana przez pewien rodzaj roztoczy - świerzbowce, jest zakaźna a charakteryzuje się występowaniem na ciele licznych przeczosów, grudek i plam.Trądzik zwykle dotyka młodych ludzi, często choroba ta zostawia po sobie liczne ślady potrądzikowe. Ospa wietrzna jest chorobą zakaźna, wywoływaną przez wirus VZV.Jednym z najczęściej występujących chorób skóry jest łuszczyca. Chorobowo zmieniona skóra charakteryzuje się występowaniem w jej obrębie łuszczących się miejsc. Zwykle łuszczyca nie pozostawia po sobie widocznych śladów.Wyjątkowo groźnym schorzeniem skóry jest czerniak. To nowotwór, na który częściej zapadają kobiety. Przerzuty są wczesne a leczenie trudne. Warto również wspomnieć o liszajach. Liszaj płaski to choroba w której obserwuje się czerwone grudki którym często towarzyszy również świąd.
Aby nie mieć problemów ze skórą bardzo ważna jest profilaktyka czyli częste wizyty kontrolne u lekarza dermatologa. Szybko zdiagnozowany problem skóry daje większe szanse na całkowite wyleczenie.---
www.tradzik.info.pl
Artykuł pochodzi z serwisu : www.Artelis.pl
Choroby skóry tzw. dermatozy to schorzenia obejmujące skórę. Medycyna wyróżnia wiele takich chorób które zostaną krótko w artykule zaprezentowane. Dermatologia to nauka wyróżniona w dziewiętnastym wieku zajmująca się rozmaitymi chorobami skóry. Skóra jest niewątpliwie największym narządem człowieka. Chroni przed czynnikami zewnętrznymi, bierze udział w termoregulacji i odpowiada za odbieranie bodźców ze środowiska tj. ból czy dotyk.Jedną z chorób skóry jest <strong>opryszczka wargowa</strong>. Jest to choroba wirusowa, która dość często występuje. <strong>Świerzb</strong> to choroba wywołana przez pewien rodzaj roztoczy - świerzbowce, jest zakaźna a charakteryzuje się występowaniem na ciele licznych przeczosów, grudek i plam.Trądzik zwykle dotyka młodych ludzi, często choroba ta zostawia po sobie liczne ślady potrądzikowe. Ospa wietrzna jest chorobą zakaźna, wywoływaną przez wirus VZV.Jednym z najczęściej występujących chorób skóry jest łuszczyca. Chorobowo zmieniona skóra charakteryzuje się występowaniem w jej obrębie łuszczących się miejsc. Zwykle łuszczyca nie pozostawia po sobie widocznych śladów.Wyjątkowo groźnym schorzeniem skóry jest czerniak. To nowotwór, na który częściej zapadają kobiety. Przerzuty są wczesne a leczenie trudne. Warto również wspomnieć o liszajach. Liszaj płaski to choroba w której obserwuje się czerwone grudki którym często towarzyszy również świąd.
Aby nie mieć problemów ze skórą bardzo ważna jest profilaktyka czyli częste wizyty kontrolne u lekarza dermatologa. Szybko zdiagnozowany problem skóry daje większe szanse na całkowite wyleczenie.---
www.tradzik.info.pl
Artykuł pochodzi z serwisu : www.Artelis.pl
poniedziałek, 5 września 2011
Olej lniany dla urody
Autorem artykułu jest Paweł End
Od jakiegoś czasu olej lniany święci triumfy, a kolejne badania dowodzą jego pozytywnego wpływu na nasz organizm. Skąd bierze się moc oleje lnianego, czemu zawdzięcza on swoje dobroczynne działanie?
Choć coraz częściej promuje się , jako rozwiązanie, które powinno wejść na stałe do naszej diety, ciągle jeszcze podchodzimy do tego rodzaju zaleceń dość sceptycznie. Przez lata powtarzano nam przecież, że olej to przede wszystkim niepotrzebny tłuszcz, pozbawiony wartości odżywczych, a jednocześnie stanowiący poważne obciążenie dla organizmu, dlaczego więc teraz mielibyśmy zmienić zdanie?
Być może do oleju lnianego przekona nas informacja o tym, że może mieć on wyjątkowo korzystny wpływ nie tylko na nasz organizm, ale również na wygląd zewnętrzny. Jak to możliwe? Nie zapominajmy o tym, że w skład oleju tego typu wchodzą wyjątkowe kwasy tłuszczowe. Kwasy omega-3, bo to o nich mowa, są pomocne w leczeniu chorób skóry, lekarze od dawna wskazują więc na ich znaczenie w leczeniu łuszczycy, trądziku różowatego, a także niebezpiecznych oparzeń słonecznych. Te same kwasy tłuszczowe mogą być wybawieniem również dla osób bardzo młodych, wiadomo bowiem, że problemy ze skórą są nieodłącznym zmartwieniem niemal wszystkich nastolatków.
O oleju lnianym powinny myśleć z uznaniem również te osoby, które, mimo podejmowanych przez siebie wysiłków, nie są w stanie uporać się z problemem suchych i matowych włosów. I tu uzdrawiająca moc oleju lnianego kryje się w kwasach omega-3, po które warto sięgnąć i wówczas, gdy ma się już dość rozdwojonych i łamliwych paznokci, które już dawno przestały być naszą ozdobą, a stały się prawdziwym utrapieniem
Co ważne, osoby zainteresowane poprawą swojego wyglądu fizycznego wcale nie muszą przyjmować oleju lnianego latami. Organizm jest tak spragniony zawartych w nim substancji, że natychmiast zaczyna wykorzystywać je do swoich potrzeb, a tym samym już po krótkim stosowaniu wspomnianego specyfiku zaczynamy dostrzegać pierwsze korzystne rezultaty kuracji. Skuteczność terapii możemy zresztą dodatkowo zwiększyć, nic nie stoi bowiem na przeszkodzie temu, aby olej lniany mieszać z olejem z wiesiołka. Co zresztą wcale nie mniej istotne, olej lniany pozwala nam również spojrzeć na siebie w całkowicie nowy sposób, bardzo często okazuje się bowiem, że wraz z metamorfozą fizyczną nabieramy pewności siebie i stajemy się jeszcze bardziej odważni niż miało to miejsce do tej pory. Wszystko to sprawia, że propozycja oparcia codziennej diety na oleju lnianym może przypaść do gustu nawet tym osobom, które do tej pory charakteryzowały się pewną rezerwą i dość sceptycznym nastawieniem
---
Więcej informacji na temat oleju lnianego, m.in. jego wpływ na www.olejlniany.net.pl/skora-wlosy-paznokcie.
Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl
Autorem artykułu jest Paweł End
Od jakiegoś czasu olej lniany święci triumfy, a kolejne badania dowodzą jego pozytywnego wpływu na nasz organizm. Skąd bierze się moc oleje lnianego, czemu zawdzięcza on swoje dobroczynne działanie?
Choć coraz częściej promuje się , jako rozwiązanie, które powinno wejść na stałe do naszej diety, ciągle jeszcze podchodzimy do tego rodzaju zaleceń dość sceptycznie. Przez lata powtarzano nam przecież, że olej to przede wszystkim niepotrzebny tłuszcz, pozbawiony wartości odżywczych, a jednocześnie stanowiący poważne obciążenie dla organizmu, dlaczego więc teraz mielibyśmy zmienić zdanie?
Być może do oleju lnianego przekona nas informacja o tym, że może mieć on wyjątkowo korzystny wpływ nie tylko na nasz organizm, ale również na wygląd zewnętrzny. Jak to możliwe? Nie zapominajmy o tym, że w skład oleju tego typu wchodzą wyjątkowe kwasy tłuszczowe. Kwasy omega-3, bo to o nich mowa, są pomocne w leczeniu chorób skóry, lekarze od dawna wskazują więc na ich znaczenie w leczeniu łuszczycy, trądziku różowatego, a także niebezpiecznych oparzeń słonecznych. Te same kwasy tłuszczowe mogą być wybawieniem również dla osób bardzo młodych, wiadomo bowiem, że problemy ze skórą są nieodłącznym zmartwieniem niemal wszystkich nastolatków.
O oleju lnianym powinny myśleć z uznaniem również te osoby, które, mimo podejmowanych przez siebie wysiłków, nie są w stanie uporać się z problemem suchych i matowych włosów. I tu uzdrawiająca moc oleju lnianego kryje się w kwasach omega-3, po które warto sięgnąć i wówczas, gdy ma się już dość rozdwojonych i łamliwych paznokci, które już dawno przestały być naszą ozdobą, a stały się prawdziwym utrapieniem
Co ważne, osoby zainteresowane poprawą swojego wyglądu fizycznego wcale nie muszą przyjmować oleju lnianego latami. Organizm jest tak spragniony zawartych w nim substancji, że natychmiast zaczyna wykorzystywać je do swoich potrzeb, a tym samym już po krótkim stosowaniu wspomnianego specyfiku zaczynamy dostrzegać pierwsze korzystne rezultaty kuracji. Skuteczność terapii możemy zresztą dodatkowo zwiększyć, nic nie stoi bowiem na przeszkodzie temu, aby olej lniany mieszać z olejem z wiesiołka. Co zresztą wcale nie mniej istotne, olej lniany pozwala nam również spojrzeć na siebie w całkowicie nowy sposób, bardzo często okazuje się bowiem, że wraz z metamorfozą fizyczną nabieramy pewności siebie i stajemy się jeszcze bardziej odważni niż miało to miejsce do tej pory. Wszystko to sprawia, że propozycja oparcia codziennej diety na oleju lnianym może przypaść do gustu nawet tym osobom, które do tej pory charakteryzowały się pewną rezerwą i dość sceptycznym nastawieniem
---
Więcej informacji na temat oleju lnianego, m.in. jego wpływ na www.olejlniany.net.pl/skora-wlosy-paznokcie.
Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl
niedziela, 24 lipca 2011
Zdrowie kobiety "Endometrioza i problem bólu"
Autorem artykułu jest Piotr Włast
Endometrioza niesie za sobą wiele niedogodności sprawiających, że życie z tą chorobą nie jest proste. Każda kobieta musi walczyć z nimi samodzielnie wypracowując sobie przez lata mniej lub bardziej skuteczne sposoby postępowania, każda musi też wypracować sobie strategię pozwalającą na radzenie sobie z niezrozumieniem jej otoczenia.
Mówiąc o najpoważniejszych problemach, z jakimi wiąże się ta choroba kobiety na ogół wskazują silny ból w miednicy zwracając uwagę zarówno na ten, z którym mają do czynienia w czasie trwania miesiączki, jak i na ten, który może towarzyszyć im w innych momentach.
Bardzo silny ból jest nie lada wyzwaniem dla kolejnych kobiet, panie skarżą się jednak nie tylko na jego dokuczliwość. Martwi je również to, że wiele osób ignoruje ten skutek uboczny endometriozy uważając, że bolesność w trakcie miesiączki jest czymś naturalnym dla kobiet. Endometrioza nie zmienia chorych na nią kobiet fizycznie, co również w pewnym momencie okazuje się pewnym „problemem” dla ich otoczenia. Skoro nie widać zmian, trudno uwierzyć również w chorobę, panie zmagające się z omawianym tu schorzeniem są więc często oskarżane o to, że zwyczajnie nie są tak odporne, jak powinny być.
Ból nie jest jednak ich wymysłem, ale rzeczywistym problemem, warto wiedzieć więc, jak skutecznie z nim walczyć licząc na zadawalające rezultaty, a jednocześnie nie osłabiając nadwyrężonego przez leczenie organizmu. Największą popularnością wśród kobiet cieszą się oczywiście niesterydowe leki przeciwzapalne, coraz częściej okazuje się jednak, że ich działanie można wspierać odwołując się do naturalnych metod znanych od setek lat. Jednym z najbardziej popularnych naturalnych specyfików wykorzystywanych przez kobiety zmagające się z problemem silnego bólu okazuje się być olej z pierwiosnka wieczornego łagodzący objawy bólowe również u tych pań, które zmagają się z zespołem napięcia przedmiesiączkowego. Pozytywne rezultaty przynosi również wzbogacenie kobiecej diety o ryby morskie, a także soki i inne produkty zawierające w swoim składzie czarną porzeczkę. Te składniki pożywienia posiadają kwas gammalinolenowy działający kojąco podczas skurczy macicy.
Problem silnego bólu staje się mniej dokuczliwy również wówczas, gdy zdecydujemy się na masaż i to zarówno ten, który wykona profesjonalista, jak i wykonywany przez nas samodzielnie.
---
Zobacz więcej na: www.endometrioza24.pl
Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl
Endometrioza niesie za sobą wiele niedogodności sprawiających, że życie z tą chorobą nie jest proste. Każda kobieta musi walczyć z nimi samodzielnie wypracowując sobie przez lata mniej lub bardziej skuteczne sposoby postępowania, każda musi też wypracować sobie strategię pozwalającą na radzenie sobie z niezrozumieniem jej otoczenia.
Mówiąc o najpoważniejszych problemach, z jakimi wiąże się ta choroba kobiety na ogół wskazują silny ból w miednicy zwracając uwagę zarówno na ten, z którym mają do czynienia w czasie trwania miesiączki, jak i na ten, który może towarzyszyć im w innych momentach.
Bardzo silny ból jest nie lada wyzwaniem dla kolejnych kobiet, panie skarżą się jednak nie tylko na jego dokuczliwość. Martwi je również to, że wiele osób ignoruje ten skutek uboczny endometriozy uważając, że bolesność w trakcie miesiączki jest czymś naturalnym dla kobiet. Endometrioza nie zmienia chorych na nią kobiet fizycznie, co również w pewnym momencie okazuje się pewnym „problemem” dla ich otoczenia. Skoro nie widać zmian, trudno uwierzyć również w chorobę, panie zmagające się z omawianym tu schorzeniem są więc często oskarżane o to, że zwyczajnie nie są tak odporne, jak powinny być.
Ból nie jest jednak ich wymysłem, ale rzeczywistym problemem, warto wiedzieć więc, jak skutecznie z nim walczyć licząc na zadawalające rezultaty, a jednocześnie nie osłabiając nadwyrężonego przez leczenie organizmu. Największą popularnością wśród kobiet cieszą się oczywiście niesterydowe leki przeciwzapalne, coraz częściej okazuje się jednak, że ich działanie można wspierać odwołując się do naturalnych metod znanych od setek lat. Jednym z najbardziej popularnych naturalnych specyfików wykorzystywanych przez kobiety zmagające się z problemem silnego bólu okazuje się być olej z pierwiosnka wieczornego łagodzący objawy bólowe również u tych pań, które zmagają się z zespołem napięcia przedmiesiączkowego. Pozytywne rezultaty przynosi również wzbogacenie kobiecej diety o ryby morskie, a także soki i inne produkty zawierające w swoim składzie czarną porzeczkę. Te składniki pożywienia posiadają kwas gammalinolenowy działający kojąco podczas skurczy macicy.
Problem silnego bólu staje się mniej dokuczliwy również wówczas, gdy zdecydujemy się na masaż i to zarówno ten, który wykona profesjonalista, jak i wykonywany przez nas samodzielnie.
---
Zobacz więcej na: www.endometrioza24.pl
Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl
piątek, 15 lipca 2011
Świeży sok jabłkowy – „odwieczne źródło życia”
Autorem artykułu jest Agnieszka Biała
Jabłko od zawsze było symbolem zdrowia, życia, urodzaju a także miłości i płodności. W religii chrześcijańskiej przyczynił się do poznania „dobra i zła”, w mitologii greckiej uważano go za owoc nieśmiertelności, dla Rzymian jabłko było znakiem wiecznego życia i zaświatów, a więc końca życia doczesnego, zaś w mitach celtyckich jabłka ratowały życie bohaterom dając im dalsze istnienie i młodość.
Takie wierzenia w uzdrawiającą moc jabłek postawiły ten owoc na pierwszym miejscu w przemyśle spożywczym, kosmetycznym i przetwórstwie sadowniczym, jako ważne źródło Wit. C, błonnika, pektyny i kwercetyny. Wielu naukowców poszukuje w nim nowych związków chemicznych i witamin, a kosmetolodzy, firmy spożywcze i sadownicy wykorzystują tą wiedzę do własnej działalności. Jednak mimo wielu dostępnych produktów uzyskanych z jabłek, żaden z nich nie może równać się z jego 100 %- wym, naturalnie wyciśniętym sokiem. Pomimo starań producentów, wiele z ważnych składników ginie podczas obróbki, natomiast świeży sok zachowuje to, co najcenniejsze.
Gospodarstwa sadownicze, uprawiając jabłonie, coraz często zakładają w jego obrębie przydomowe przetwórnie, w których produkują najczęściej nieklarowane, pasteryzowane soki.I tutaj metoda pasteryzacji może odbywać się dwoma sposobami:
1. Pasteryzacja tradycyjna zwana potocznie, jako „gotowanie”-ta metoda pasteryzacji jest dłuższa. Sok podgrzewa się do temp. bliskiej 95 stopni Celsjusza przez przynajmniej godzinę. W tym czasie wraz z eliminacją bakterii następuje utlenianie i rozkład witamin, cennych minerałów a także enzymów zawartych w soku.
2. Pasteryzacja „flash” – ten specjalnie opracowany proces pozwala na zachowanie wszystkich właściwości odżywczych znajdujących się w soku.Przed przystąpieniem do tej metody, sok musi być najpierw poddany filtracji soku (tzw. Tangential Flow Filtration – filtracja z przepływem stycznym). Sok przepływając przez filtr o odpowiednim rozmiarze porów jest odseparowywany od resztek miąższu. Dzięki takiemu procesowi technologicznemu sok zachowuje stabilność mikrobiologiczną hamując tym samym niepożądaną fermentację.
Każda metoda produkcji naturalnego soku nie należy do tanich. Pasteryzacja napoju jabłkowego sposobem pierwszym obniża jakość tego „eliksiru”, a tym samym jego skuteczność lecznicza spada do minimum. Zastosowanie metody drugiej jest droższe, ale pozwala na zachowanie wszystkich cennych witamin i enzymów.
Istnieje także trzeci sposób obróbki soku, który pozwoli na zachowanie większości cennych składników napoju, nie poddając go długiej metodzie gotowania i nie odseparowując miąższu z soku. Taką wypośrodkowaną metodę stosuje jedyne w mojej okolicy gospodarstwo sadownicze, które posiada wdrożony system HACCP.
Ich jabłka zbierane są prosto z drzewa, myte a następnie tłoczone są w tradycyjnej prasie powoli i łagodnie wraz z gniazdami nasiennymi i skórką, dzięki temu, sok posiada najwięcej pektyn spośród innych dostępnych soków
Kolejnie napój jest poddawany pasteryzacji w temp.80 st. Celsjusza w ciągu 30 sekund w spirali wodnej i przelewany do worków typu bag-in-box. Z worków zostaje odessane powietrze wraz z pianą i zamknięte specjalnym zaworem dozującym uniemożliwiającym dostawanie się powietrza do wnętrza opakowania. Ten unikalny system chroni zawartość napoczętego już soku przed zepsuciem i sprawia, że długo zachowuje świeżość, wygląd i walory smakowe.Potwierdzona jest trwałość soku przez 9 miesięcy. Należy go tylko trzymać w chłodnym miejscu np. w lodówce.Co zyskujesz, jako konsument kupując taki świeży sok?
Po pierwsze
– 100% - ową pewność, że sok jest zdrowy i bezpieczny od związków chemicznych, wyprodukowany z owoców, które nie leżały na ziemi, a ich wyrób przebiegał według metod Integrowanej Produkcji i certyfikatu GlobalG.A.P,Po drugie
– wzmocnienie całego organizmu, na co dzień i na diecie.Ten płynny „eliksir młodości” ułatwia w Twoim organizmie przyswajanie wapnia, dzięki czemu wzmacniasz Sobie zęby, włosy i paznokcie, a dbającym o linie (nie tylko kobietom), zapewnia około 115 Kcal w 250g produktu.
Poza tym, jedzenie jabłek i picie jego soku chronią twój mózg i zmniejszają ryzyko zachorowalności na Alzheimera oraz chorobę Parkinsona.
Po trzecie – otrzymujesz od natury najlepszy antyoksydant ( przeciwutleniacz).W pokarmach, które spożywamy na co dzień, bardzo dużo jest substancji chemicznych o działaniu rakotwórczym. W sezonie letnim, gdzie dominują dania grillowe, jesteśmy potrójnie narażeni na te związki. Dania smażone nad rozgrzanym węglem wytwarzają m in. węglowodory aromatyczne, tzw. WWA, heterocykliczne aminy, a także wolne rodniki. Natomiast w nowalijkach kupowanych w sklepach znajdziemy nitrozaminy.
Zapraszając gości do swojego domu na wspólne grillowanie dbamy o jak najlepsze menu i atmosferę dla swoich wizytatorów. Ale zapominamy zadbać o swoje zdrowie w takim momencie.
Aby temu zapobiec, zaopatrzmy się w naturalny sok jabłkowy, który pomoże Nam znieść ciężkostrawne posiłki. Popijając taki sok w czasie konsumpcji owych potraw, utrudnimy wolnym rodnikom niszczyć nasz organizm. A My sami poczujemy się jeszcze lepiej w naszym ciele.
Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl
Jabłko od zawsze było symbolem zdrowia, życia, urodzaju a także miłości i płodności. W religii chrześcijańskiej przyczynił się do poznania „dobra i zła”, w mitologii greckiej uważano go za owoc nieśmiertelności, dla Rzymian jabłko było znakiem wiecznego życia i zaświatów, a więc końca życia doczesnego, zaś w mitach celtyckich jabłka ratowały życie bohaterom dając im dalsze istnienie i młodość.
Takie wierzenia w uzdrawiającą moc jabłek postawiły ten owoc na pierwszym miejscu w przemyśle spożywczym, kosmetycznym i przetwórstwie sadowniczym, jako ważne źródło Wit. C, błonnika, pektyny i kwercetyny. Wielu naukowców poszukuje w nim nowych związków chemicznych i witamin, a kosmetolodzy, firmy spożywcze i sadownicy wykorzystują tą wiedzę do własnej działalności. Jednak mimo wielu dostępnych produktów uzyskanych z jabłek, żaden z nich nie może równać się z jego 100 %- wym, naturalnie wyciśniętym sokiem. Pomimo starań producentów, wiele z ważnych składników ginie podczas obróbki, natomiast świeży sok zachowuje to, co najcenniejsze.
Gospodarstwa sadownicze, uprawiając jabłonie, coraz często zakładają w jego obrębie przydomowe przetwórnie, w których produkują najczęściej nieklarowane, pasteryzowane soki.I tutaj metoda pasteryzacji może odbywać się dwoma sposobami:
1. Pasteryzacja tradycyjna zwana potocznie, jako „gotowanie”-ta metoda pasteryzacji jest dłuższa. Sok podgrzewa się do temp. bliskiej 95 stopni Celsjusza przez przynajmniej godzinę. W tym czasie wraz z eliminacją bakterii następuje utlenianie i rozkład witamin, cennych minerałów a także enzymów zawartych w soku.
2. Pasteryzacja „flash” – ten specjalnie opracowany proces pozwala na zachowanie wszystkich właściwości odżywczych znajdujących się w soku.Przed przystąpieniem do tej metody, sok musi być najpierw poddany filtracji soku (tzw. Tangential Flow Filtration – filtracja z przepływem stycznym). Sok przepływając przez filtr o odpowiednim rozmiarze porów jest odseparowywany od resztek miąższu. Dzięki takiemu procesowi technologicznemu sok zachowuje stabilność mikrobiologiczną hamując tym samym niepożądaną fermentację.
Każda metoda produkcji naturalnego soku nie należy do tanich. Pasteryzacja napoju jabłkowego sposobem pierwszym obniża jakość tego „eliksiru”, a tym samym jego skuteczność lecznicza spada do minimum. Zastosowanie metody drugiej jest droższe, ale pozwala na zachowanie wszystkich cennych witamin i enzymów.
Istnieje także trzeci sposób obróbki soku, który pozwoli na zachowanie większości cennych składników napoju, nie poddając go długiej metodzie gotowania i nie odseparowując miąższu z soku. Taką wypośrodkowaną metodę stosuje jedyne w mojej okolicy gospodarstwo sadownicze, które posiada wdrożony system HACCP.
Ich jabłka zbierane są prosto z drzewa, myte a następnie tłoczone są w tradycyjnej prasie powoli i łagodnie wraz z gniazdami nasiennymi i skórką, dzięki temu, sok posiada najwięcej pektyn spośród innych dostępnych soków
Kolejnie napój jest poddawany pasteryzacji w temp.80 st. Celsjusza w ciągu 30 sekund w spirali wodnej i przelewany do worków typu bag-in-box. Z worków zostaje odessane powietrze wraz z pianą i zamknięte specjalnym zaworem dozującym uniemożliwiającym dostawanie się powietrza do wnętrza opakowania. Ten unikalny system chroni zawartość napoczętego już soku przed zepsuciem i sprawia, że długo zachowuje świeżość, wygląd i walory smakowe.Potwierdzona jest trwałość soku przez 9 miesięcy. Należy go tylko trzymać w chłodnym miejscu np. w lodówce.Co zyskujesz, jako konsument kupując taki świeży sok?
Po pierwsze
– 100% - ową pewność, że sok jest zdrowy i bezpieczny od związków chemicznych, wyprodukowany z owoców, które nie leżały na ziemi, a ich wyrób przebiegał według metod Integrowanej Produkcji i certyfikatu GlobalG.A.P,Po drugie
– wzmocnienie całego organizmu, na co dzień i na diecie.Ten płynny „eliksir młodości” ułatwia w Twoim organizmie przyswajanie wapnia, dzięki czemu wzmacniasz Sobie zęby, włosy i paznokcie, a dbającym o linie (nie tylko kobietom), zapewnia około 115 Kcal w 250g produktu.
Poza tym, jedzenie jabłek i picie jego soku chronią twój mózg i zmniejszają ryzyko zachorowalności na Alzheimera oraz chorobę Parkinsona.
Po trzecie – otrzymujesz od natury najlepszy antyoksydant ( przeciwutleniacz).W pokarmach, które spożywamy na co dzień, bardzo dużo jest substancji chemicznych o działaniu rakotwórczym. W sezonie letnim, gdzie dominują dania grillowe, jesteśmy potrójnie narażeni na te związki. Dania smażone nad rozgrzanym węglem wytwarzają m in. węglowodory aromatyczne, tzw. WWA, heterocykliczne aminy, a także wolne rodniki. Natomiast w nowalijkach kupowanych w sklepach znajdziemy nitrozaminy.
Zapraszając gości do swojego domu na wspólne grillowanie dbamy o jak najlepsze menu i atmosferę dla swoich wizytatorów. Ale zapominamy zadbać o swoje zdrowie w takim momencie.
Aby temu zapobiec, zaopatrzmy się w naturalny sok jabłkowy, który pomoże Nam znieść ciężkostrawne posiłki. Popijając taki sok w czasie konsumpcji owych potraw, utrudnimy wolnym rodnikom niszczyć nasz organizm. A My sami poczujemy się jeszcze lepiej w naszym ciele.
Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl
sobota, 25 czerwca 2011
Pokrzywa - Napar wodny jako Herbata z pokrzywy.
Autorem artykułu jest J. O.
Pokrzywa -Urtica L. należy do rodzaju pokrzywowatych -Urticaceae Juss i obejmuje roczne lub wieloletnie rośliny zielne z włoskami parzącymi, pokrywającymi łodygi i liście, które zawierają palący kwas mrówkowy i histaminę. Jest to ziele dwupienne, rzadziej jednopienne.
Znanych jest około 40 gatunków pokrzywy. W Polsce najczęściej spotyka się pokrzywę zwyczajną -U. dicica L.
Pokrzywa zwyczajna należy do roślin wieloletnich, rozłogowych, z łodygami cztero-kanciastymi, pełnymi, wzniesionymi ku górze rozgałęzieniami, rozłogami o wysokości 50 -150 a nawet 200 cm. Rozłogi osiągają długość 35 - 45 cm. Liście pokrzywy są naprzeciwległe, duże, podługowato - jajowate, o sercowatej nasadzie, grubo ząbkowane, od spodu pokryte włoskami parzącymi, z wolnymi przylistkami. Kwitnienie od połowy czerwca do późnej jesieni. Kwiaty pokrzywy są wiatropylne, zielonkawe, drobne, zebrane w zwisające, graniaste kwiatostany, osadzone w pachwinach górnych liści. Pręcików 4, słupek 1. Owoce dojrzewają w sierpniu i wrześniu. Owocem pokrzywy jest orzeszek.
Pokrzywa zawiera kwas askorbinowy, w zielonych liściach – a stężenie jest dwukrotnie większe niż w owocach porzeczki czarnej, a karotenu większa niż w np. w szczawiu. Ponadto pokrzywa zawiera witaminy K i B2. Pokrzywa samą wartością pokarmową nie ustępuje roślinom motylkowym.
Z liści pokrzywy pozyskuje się chlorofil używany w perfumerii i produkcji artykułów spożywczych oraz farmaceutyków. Z młodych liści sporządza się zupy, np. barszcz ukraiński i sałatę.Zdolność pokrzywy do tamowania krwawienia znana była już Dioskuridesowi, Pliniuszowi oraz innym uczonym i lekarzom antycznego świata. Obecnie z liści pokrzywy sporządza się napar i wyciąg płynny stosowane do wewnątrz przy hipo- i awitaminozach oraz jako środek tamujący krwawienie przy krwotokach z nosa, macicy, płuc, nerek i z jelit, a zewnętrznie - dla leczenia ran i wrzodów.
Wyciąg z pokrzywy w połączeniu z wyciągiem płynnym z krwawnika zwiększa krzepliwość krwi. Liście pokrzywy wchodzą w skład mieszanek stosowanych w chorobach żołądkowo-jelitowych, a zwłaszcza w skład różnego rodzaju preparatów, przepisywanych przy przewlekłych zapaleniach wątroby, zapaleniach przewodów żółciowych, zaparciach spowodowanych zwiotczeniem jelit i zapaleniach pęcherzyka żółciowego.Pokrzywa sprzyja zwiększeniu się zawartości hemoglobiny we krwi i zwiększeniu liczby czerwonych krwinek. Jest pomocna także w leczeniu cukrzycy.
Liście pokrzywy zawierają kwasy organiczne, witaminy B, C i K, sole mineralne, związki potasu i żelaza oraz wapnia a także rozpuszczalną krzemionkę. Ponad to Herbata z pokrzywy działa działają moczopędnie i poprawia przemianę materii, pobudzając jednocześnie krążenie krwi i wzmacniając organizm. Herbata z pokrzywy skutecznie obniża poziom cukru we krwi i ciśnienie. Wedle zaleceń dwie do trzech filiżanek dziennie przynosi efekty.
Pokrzywę zaleca się również przy niedokrwistości, chorobach wątroby i dróg żółciowych, niestrawności, skazie limfatycznej, kamicy moczowej, zaburzeniach w trawieniu, owrzodzeniu żołądka, podagrze, żylakach odbytu, jako środek moczopędny i wiatropędny.
Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl
Pokrzywa -Urtica L. należy do rodzaju pokrzywowatych -Urticaceae Juss i obejmuje roczne lub wieloletnie rośliny zielne z włoskami parzącymi, pokrywającymi łodygi i liście, które zawierają palący kwas mrówkowy i histaminę. Jest to ziele dwupienne, rzadziej jednopienne.
Znanych jest około 40 gatunków pokrzywy. W Polsce najczęściej spotyka się pokrzywę zwyczajną -U. dicica L.
Pokrzywa zwyczajna należy do roślin wieloletnich, rozłogowych, z łodygami cztero-kanciastymi, pełnymi, wzniesionymi ku górze rozgałęzieniami, rozłogami o wysokości 50 -150 a nawet 200 cm. Rozłogi osiągają długość 35 - 45 cm. Liście pokrzywy są naprzeciwległe, duże, podługowato - jajowate, o sercowatej nasadzie, grubo ząbkowane, od spodu pokryte włoskami parzącymi, z wolnymi przylistkami. Kwitnienie od połowy czerwca do późnej jesieni. Kwiaty pokrzywy są wiatropylne, zielonkawe, drobne, zebrane w zwisające, graniaste kwiatostany, osadzone w pachwinach górnych liści. Pręcików 4, słupek 1. Owoce dojrzewają w sierpniu i wrześniu. Owocem pokrzywy jest orzeszek.
Pokrzywa zawiera kwas askorbinowy, w zielonych liściach – a stężenie jest dwukrotnie większe niż w owocach porzeczki czarnej, a karotenu większa niż w np. w szczawiu. Ponadto pokrzywa zawiera witaminy K i B2. Pokrzywa samą wartością pokarmową nie ustępuje roślinom motylkowym.
Z liści pokrzywy pozyskuje się chlorofil używany w perfumerii i produkcji artykułów spożywczych oraz farmaceutyków. Z młodych liści sporządza się zupy, np. barszcz ukraiński i sałatę.Zdolność pokrzywy do tamowania krwawienia znana była już Dioskuridesowi, Pliniuszowi oraz innym uczonym i lekarzom antycznego świata. Obecnie z liści pokrzywy sporządza się napar i wyciąg płynny stosowane do wewnątrz przy hipo- i awitaminozach oraz jako środek tamujący krwawienie przy krwotokach z nosa, macicy, płuc, nerek i z jelit, a zewnętrznie - dla leczenia ran i wrzodów.
Wyciąg z pokrzywy w połączeniu z wyciągiem płynnym z krwawnika zwiększa krzepliwość krwi. Liście pokrzywy wchodzą w skład mieszanek stosowanych w chorobach żołądkowo-jelitowych, a zwłaszcza w skład różnego rodzaju preparatów, przepisywanych przy przewlekłych zapaleniach wątroby, zapaleniach przewodów żółciowych, zaparciach spowodowanych zwiotczeniem jelit i zapaleniach pęcherzyka żółciowego.Pokrzywa sprzyja zwiększeniu się zawartości hemoglobiny we krwi i zwiększeniu liczby czerwonych krwinek. Jest pomocna także w leczeniu cukrzycy.
Liście pokrzywy zawierają kwasy organiczne, witaminy B, C i K, sole mineralne, związki potasu i żelaza oraz wapnia a także rozpuszczalną krzemionkę. Ponad to Herbata z pokrzywy działa działają moczopędnie i poprawia przemianę materii, pobudzając jednocześnie krążenie krwi i wzmacniając organizm. Herbata z pokrzywy skutecznie obniża poziom cukru we krwi i ciśnienie. Wedle zaleceń dwie do trzech filiżanek dziennie przynosi efekty.
Pokrzywę zaleca się również przy niedokrwistości, chorobach wątroby i dróg żółciowych, niestrawności, skazie limfatycznej, kamicy moczowej, zaburzeniach w trawieniu, owrzodzeniu żołądka, podagrze, żylakach odbytu, jako środek moczopędny i wiatropędny.
Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl
Łyk pomidora to zdrowia zapora
Autorem artykułu jest Li Li
Lato jest okresem przyświecającym dojrzewaniu wielu owoców oraz warzyw. Również i pomidory wraz z intensywnością kąpieli słonecznych czerwienieją i uśmiechają się do nas coraz bardziej soczyście.
Każdy z nas lubi oraz jada je w innym wydaniu. Jedni jedzą je na surowo niczym jabłko, inni w sałatce z dressingiem jogurtowym lub ziołowym, inni z oliwa i bazylia. Są tacy, którzy wolą zjeść je na ciepło lub nafaszerowane serem feta i „uduszone” na grillu. Jak widać pomidor może przybierać całą gamę form oraz kreacji smakowych i prezencyjnych.
Jednakże zaskakującym, a wręcz paradoksalnym, może być fakt, iż pomidory najbardziej wartościowe są dla organizmu w formie przetworzonej. Są one swoista ciekawostką w rodzinie fruktów, które największe bogactwo oraz skuteczność posiadają w stanie surowym. Jednak te przetworzone również, świadomie lub nie, towarzyszą nam w życiu codziennym oraz w kuchni. Używamy nie tylko przeciery oraz koncentraty do zup i sosów, ale też sączymy sok z pomidorów.
Sok z pomidorów zawiera ogromne pokłady witaminy C oraz E, które mają działania jak najbardziej pozytywne przede wszystkim na skórę. Można zaryzykować stwierdzeniem, iż odpowiadają za nasza urodę. Wzmacniają oraz dotleniają naczynia krwionośne dodając blasku przygaszonej cerze. Skutecznie odstraszają nie lubiane przez kobiety zmarszczki oraz opóźniają procesy starzenia się. Poza tym sok taki jest źródłem witamin A, B oraz C, które powinny być fundamentem codziennej zbilansowanej diety. Dostarcza wielu mikroelementów oraz przeciwutleniaczy. Można zauważyć jego dobroczynny wpływ na cały organizm. Przyczynia się do prawidłowego funkcjonowania nerek oraz serca. Jego dobrodziejstwo zmniejsza ryzyko zachorowań na nowotwory. Działa również na układ pokarmowy, regulując procesy trawienne. Dzięki niskiej kaloryczności, a wysokiej zawartości błonnika stosować go powinno się w dietach odchudzających. To nie koniec jego magicznej mocy. Po wypiciu soku z pomidorów, jak za dotknięciem magicznej różdżki znika kac, który długo lubi męczyć „po spożyciu”.
W XXI wieku społeczeństwo wkroczyły w dobę obarczoną chorobami cywilizacyjnymi, które urosły do rangi niemal epidemii. Dlatego korzystajmy z naturalnych dobrodziejstw i ratujmy swoje zdrowie. Zajadajmy się pomidorami na tysiąc możliwych sposobów. Odwiedzając restauracje włoskie, wybierajmy z kart menu dania bogate w oficjalne kolory włoskiej flagi. Sięgajmy po czerwień pomidorów oraz zieleń bazylii. Wyjdzie nam to zdecydowanie na zdrowie.
Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl
Lato jest okresem przyświecającym dojrzewaniu wielu owoców oraz warzyw. Również i pomidory wraz z intensywnością kąpieli słonecznych czerwienieją i uśmiechają się do nas coraz bardziej soczyście.
Każdy z nas lubi oraz jada je w innym wydaniu. Jedni jedzą je na surowo niczym jabłko, inni w sałatce z dressingiem jogurtowym lub ziołowym, inni z oliwa i bazylia. Są tacy, którzy wolą zjeść je na ciepło lub nafaszerowane serem feta i „uduszone” na grillu. Jak widać pomidor może przybierać całą gamę form oraz kreacji smakowych i prezencyjnych.
Jednakże zaskakującym, a wręcz paradoksalnym, może być fakt, iż pomidory najbardziej wartościowe są dla organizmu w formie przetworzonej. Są one swoista ciekawostką w rodzinie fruktów, które największe bogactwo oraz skuteczność posiadają w stanie surowym. Jednak te przetworzone również, świadomie lub nie, towarzyszą nam w życiu codziennym oraz w kuchni. Używamy nie tylko przeciery oraz koncentraty do zup i sosów, ale też sączymy sok z pomidorów.
Sok z pomidorów zawiera ogromne pokłady witaminy C oraz E, które mają działania jak najbardziej pozytywne przede wszystkim na skórę. Można zaryzykować stwierdzeniem, iż odpowiadają za nasza urodę. Wzmacniają oraz dotleniają naczynia krwionośne dodając blasku przygaszonej cerze. Skutecznie odstraszają nie lubiane przez kobiety zmarszczki oraz opóźniają procesy starzenia się. Poza tym sok taki jest źródłem witamin A, B oraz C, które powinny być fundamentem codziennej zbilansowanej diety. Dostarcza wielu mikroelementów oraz przeciwutleniaczy. Można zauważyć jego dobroczynny wpływ na cały organizm. Przyczynia się do prawidłowego funkcjonowania nerek oraz serca. Jego dobrodziejstwo zmniejsza ryzyko zachorowań na nowotwory. Działa również na układ pokarmowy, regulując procesy trawienne. Dzięki niskiej kaloryczności, a wysokiej zawartości błonnika stosować go powinno się w dietach odchudzających. To nie koniec jego magicznej mocy. Po wypiciu soku z pomidorów, jak za dotknięciem magicznej różdżki znika kac, który długo lubi męczyć „po spożyciu”.
W XXI wieku społeczeństwo wkroczyły w dobę obarczoną chorobami cywilizacyjnymi, które urosły do rangi niemal epidemii. Dlatego korzystajmy z naturalnych dobrodziejstw i ratujmy swoje zdrowie. Zajadajmy się pomidorami na tysiąc możliwych sposobów. Odwiedzając restauracje włoskie, wybierajmy z kart menu dania bogate w oficjalne kolory włoskiej flagi. Sięgajmy po czerwień pomidorów oraz zieleń bazylii. Wyjdzie nam to zdecydowanie na zdrowie.
Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl
Subskrybuj:
Posty (Atom)